پارک جنگلی چیتگر

پارک جنگلی چیتگر با مساحت تقریبی 950 هکتار از دیرباز مرکز جذب جمعیت جهت گذراندن اوقات فراغت ساکنان شهر تهران بوده است . این پارک از جنوب به اتوبان و خط متروی تهران ـ کرج ، از شمال به اتوبان در حال احداث رسالت و از غرب به پیکان شهر و باغ گیاه شناسی محدود می گردد .
پوشش درختی پارک در مجموع مساحتی در حدود 734 هکتار را در بر می گیرد . حدود 53 درصد از این درختان را گونه های سوزنی برگ مانند کاج الداریکا، سرو نقره‌ای و سرو خمره‌ای و حدود 47٪ از درختان را 9 گونه درختی پهن‌برگ (از جمله اقاقیا، زبان گنجشک، نارون چتری، ارغوان، داغداغان، افرای زینتی، پلت، بلوط و ایلان) تشکیل می دهند .
طی سالیان گذشته ، آتش سوزی هایی در پارک اتفاق افتاده است که اغلب آنها در قطعات کاج تهران بوده است و بیشتر در اثر بی احتیاحی بازدیدکنندگان گزارش شده است . علت دیگر آن قابلیت زیاد اشتعال برگهای سوزنی ریخته شده و خشکیده گونه کاج تهران می باشد .
از مجموعه 5 ایستگاه مترو که در کنار منطقه 22 قرار دارند ، 2 ایستگاه در مجاورت پارک چیتگر واقع شده اند .
در پارک جنگلی چیتگر ، حدود 14 کیلومتر جاده آسفالته درجه یک ( یک کیلومتر بلوار است ) و تقریباً 50 کیلومتر جاده خاکی درجه دو ، وجود دارد .
هدف از احداث این بوستان جنگلی که در آغاز مسیر وزیدن باد غربی به شهر تهران قرار گرفته ، بالا بردن مقدار اکسیژن هوای تهران بوده‌است .
دریاچه مصنوعی شهدای خلیج فارس ( چیتگر ) در مجاورت این پارک جنگلی واقع شده است و خیلی ها برای گذروندن اوقات فراغت به این منطقه می روند . در این مجموعه امکان انجام بازی های دریایی هم وجود دارد . دریاچه چیتگر ، بزرگترین دریاچه مصنوعی کشور است که مساحت آن حدود 140 هکتار است .
در مجموع منطقه ای که پارک چیتگر در آن واقع گردیده است ، بسته به نقاط مختلف آن ، دارای عوارض و پستی و بلندیهای بسیاری می باشد و به همین نسبت نوسانات شیب آن زیاد است و از صفر شروع و تا هشتاد درصد نیز می‌رسد . امتداد اصلی پارک در جهت شرقی ـ غربی قرار گرفته و پستی و بلندیهای عمده را تپه ماهور تشکیل می دهد .