قله و قلعه مارکوه (بام رامسر)

در جنوب شرقی رامسر و شرق شهر کتالم از توابع رامسر ( مابین تنکابن و رامسر ) کوهی صخره ای با ارتفاعی کم وجود دارد . این کوه با وسعت ‎ 600 هزار مترمربع با انواع درختچه ها، درختان انجیلی، بلوط ، شمشاد و ازگیل پوشیده شده و ارتفاع قله از سطح دریا حدود ‎ 500 متر است . در قسمت های شمالی این کوه جنگل متراکمی از درختان چند صد ساله خصوصا شمشاد وجود دارد که زیستگاه جانوران و برخی پرندگان نایاب است . قله مارکوه با موقعیت خاصی که دارد در همه ادوار تاریخ مورد توجه بوده است ، چرا که در منتهی الیه شمال البرز قرار گرفته و نزدیک دریا می باشد و از سمت جنوب تا ارتفاعات گرسماسر که فاصله زیادی از همدیگر دارند همه جا را می توان زیر نظر قرار داد . از بالای آن براحتی می توان از شمال تا دریا ، از شرق تا تنکابن ، از غرب تا رامسر و از جنوب نیز کوههای البرز را تحت نظر داشت . به همین علت به عنوان بام راسمر نیز از آن یاد می شود .
اما این تنها ویژگی گردشگری بودن این کوه نیست . بر روی قله کوه مارکوه ، قلعه ای قدیمی که قدمت آن دقیقا مشخص نیست ( احتمالا پیش از اسلام ، بعضی نیز معتقدند قرن سوم تا نهم هجری) وجود دارد که با گذشت چندین قرن هنوز آثاری از آن بر جای مانده است . این بنا به نام قلعه مارکوه شهرت دارد . وضع داخلی قلعه مارکوه از لحاظ وسعت به نحوی است که گنجایش صد سرباز را دارد و همگی به راحتی می توانند در آن سکنی گزینند .
در وسط قلعه چاهی است که بر اساس روایات محلی ، روزگاری میان آن و قلعه ای به نام قلعه باغ که در نیاسته رامسر واقع است و فاصله به نسبت زیادی با مارکوه دارد راه ارتباطی وجود داشت .
مساحت قلعه مارکوه در حدود 600 متر مربع است که از این بنای عظیم تنها چهار حصار جانبی و برج های پشتیبان جانبی آن باقی مانده است اما با این وجود باز هم تماشاییست . در ضلع جنوبی کوه در حدود 300 پله سنگی وجود دارد که شما را به بالای کوه و قلعه مارکوه می رساند . این پله ها کوتاه و کم عرض بوده که مسیر رسیدن به قلعه را کمی راحت کرده اما به دلیل تعداد زیاد آن برای افراد مسن و سالخورده سخت و دشوار است . مصالح به کار رفته در قلعه مارکوه عمدتا سنگ و گچ و ساروج است .
این اثر در تاریخ 25 اسفند 1379 با شماره ثبت 3484 به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.