جاذبه های گردشگری

دریاچه سد آبشینه

تالاب آبشینه یا دریاچه سد آبشینه در 15 کیلومتری شرق شهر همدان قرار دارد. این تالاب در واقع دریاچه پشت سد آبشینه است که بر روی روخانه آبشینه نصب شده است و بدین جهت تالاب سد آبشینه نیز نامیده می شود. سد آبشینه خاکی و دارای هسته رسی است. آبشینه دارای باغات و جنگل های فراوانی است و در ارتفاع 1900 متری قرار گرفته است. مساحت تالاب آبشینه 85 هکتار است.
مراقبت ویژه زیست محیطی و آبزی بودن این پرندگان، تالاب آبشینه را به بهترین زیستگاه برای برخی پرندگان و جانداران تبدیل کرده است.

حمام قلعه (موزه مردم شناسی)

حمام قلعه یکی از زیباترین حمام‌های استان همدان است که با معماری ایرانی اسلامی در همدان واقع شده است . این حمام احتمالاً در اواخر دوره قاجار بنا شده و دارای مساحتی حدود یک هزار و 700 مترمربع است.
حمام قلعه پس از انجام مرمت‌های اساسی، تعمیر دیوارها و جداره‌های خارجی و مرمت قسمت‌های داخلی به موزه حمام تغییر کاربری داد. این حمام به نوعی موزه مردم شناسی است. در داخل این موزه یک سفره خانه سنتی نیز قرار دارد .

مسجد جامع همدان

این مسجد از بناهاى دورهٔ قاجاریه است و تاریخ شروع ساخت آن در قطار بندى جلوى ایوان بزرگ، سال ۱۲۵۳ ثبت شده ، لذا این مسجد همزمان با حکومت فتحعلی شاه قاجار ساخته شده است.
این مسجد سه در ورودى دارد که عبارت‌اند از : ورودى نوساز سمت خیابان اکباتان، ورودى قدیمى با دالان طاقدار در ضلع شرقى صحن، ورودى قدیمى با دالان هشتى مقرنس‌کارى شده و ضلع غربى صحن، که هر سه از زیبایى چشمگیرى برخوردارند.
در حال حاضر مسجد داراى سه ایوان، دو شبستان و گنبدى آجرى و صحن وسیع و دلبازى است که حوض بزرگى را در خود جاى داده است. ایوان اصلى در ضلع جنوبى واقع شده و در دو ضلع شرقى و شمالى نیز مناره‌هایى قرار دارد. طاق‌نماهاى کم عمقى نیز در ضلح جنوبى صحن وجود دارد.

کلیسای انجیلی همدان

کلیسای آنجلی بنایی است تقریباً مستطیل شکل که با مصالح لاشه سنگ به شیوه خشکه چین ساخته شده است.
این کلیسا به اواخر دوره قاجاریه می رسد.بنابر روایاتی، این بنا توسط شخصی به نام رابی اسحاق (1964-1889) احداث شده است.
این اثر در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

پارک مردم همدان

پارک مردم یا بوستان مردم در سمت غربی شهر همدان در مقابل دانشگاه بوعلی سینا و دانشگاه صنعتی همدان واقع شده و یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های شهر به شمار می‌رود.
بوستان مردم علاوه بر وسعت مناسب و جایگاه‌هایی جهت نشستن، دارای شهربازی است.
نام قدیم این پارک سرسبز که دارای قدمتی 40 ساله است، لونا پارک بوده است. علت نامگذاری این پارک به لونا پارک این بوده که در زبان فرانسوی لونا به معنی مردم است و علت شهرت این پارک به لونا پارک مجاورت آن به دانشگاه بوعلی سینا است که زمانی دانشگاه مشترک ایران و فرانسه بوده است.

باغ موزه نظری

باغ موزه نظری یک موزهٔ مردم‌شناسی در همدان است که گردشگران می توانند فرهنگ و آداب و سنن مردم همدان را در یک نگاه به نظاره بنشینند و با مردمان این خطه از کشور آشنا شوند .
این موزه در سال 1388 خورشیدی به همت اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان تاسیس شده است که گامی موثر در شناسایی آداب و رسوم ساکنین استان همدان بوده و جای تقدیر دارد.
عمارت باغ نظری در میدان دانشگاه و خیابان عارف قزوینی همدان واقع شده که در محوطه این باغ ساختمانی زیبا و مجلل مربوط به اواخر دوره قاجاریه احداث شده است.

موزه تاریخ طبیعی همدان

موزه تاریخ طبیعی همدان مجموعه‌ ای کم‌نظیر از نمونه انواع گونه‌های حیوانی، گیاهی و طبیعی اقلیم ایران و اقصی نقاط کره خاکی است که تماشای آن ذهن هربیننده‌ای را به گذشته و حال اعماق آب‌ها و فراز خاک‌ها می‌کشاند.
از شناسنامه موزه که در دسترس قرار دارد، چنین برمی‌آید که بیش از 500 نمونه پرنده و ‪ 140‬ نمونه از پستانداران متعلق به دوره‌های کهن تا عصر حاضر مختص اقلیم ایران که نسل بسیاری از آنان تاکنون منقرض شده یا در حال انقراض است را می‌توان در موزه تماشا و مطالعه کرد.
این موزه هم‌اینک در چند تالار مجهز و آراسته به وسعت 2000 مترمربع به چند فضای مناسب برای مطالعه، سالن سخنرانی و کتابخانه تخصصی در دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی‌سینا تجهیز شده است.

مجموعه گردشگری تپه عباس آباد همدان

تپه عباس آباد همدان در نزدیکی و مشرف به میدان قائم، میدان داریوش سابق، قرار دارد . این تپه به دلیل مشرف بودن به شهر همدان ، همواره از موقعیت ویژه ای برخوردار بوده است.
یکی از پارک‌های زیبا و دیدنی شهر، به ویژه مناسب برای میهمانان تابستانی همدان، گردشگاه استخر عباس‌آباد است که در بالای تپهٔ عباس‌آباد واقع شده‌است.
در گذشته هر گاه حاکمی تغییر می کرد، در بالای آن ساز و طبل و کوس نوبتی نواخته می شد و به همین جهت به تپه نقاره خانه نیز معروف بوده است .
دو جاده یکی از ابتدای چهار باغ ارم و دیگری از اوائل جاده گنجنامه، دسترسی به بالای تپه را امکان پذیر می نماید. با توجه به قابلیت های جغرافیایی، طبیعی و گردشگری این تپه، در سال های اخیر تاسیسات تفریحی، پذیرائی و اسکان موقت مناسبی احداث شده و به مجتمع تفریحی و سیاحتی تبدیل گردیده است. از جمله در بالای تپه استخری بزرگ و در وسط آن رستوران زیبائی احداث شده است. از بالای تپه از یک سو ، چشم انداز طبیعی دره سرسبز عباس آباد و از طرف دیگر ، نمائی از شهر همدان نمایان است. در ضلع جنوب شرقی این مجتمع ، آبشار مصنوعی زیبائی جریان دارد .
علاقمندان می توانند از طریق کوچه باغ های اطراف تپه پیاده به بالا بروند یا بوسیله بالابر از ضلع جنوبی چهار باغ ارم ، مسیر ۱۲۰۰ متری آن را تا بالای تپه و بالعکس، طی نمایند و شاهد فضای سبز باغات و دورنمای شهر همدان و آب و هوای مطبوع آنجا باشند.

آرامگاه مشتاق علیشاه (گنبد مشتاقیه)

آرامگاه مشتاق علیشاه در شرق مسجد جامع کرمان قرار دارد که سه گنبد آن بر فراز قبر مشتاق علیشاه ، شیخ اسماعیل و کوثر علیشاه بنا شده اند . دوگنبد این بنا دارای کاشی کاری و یکی از گنبدها نیز آجری است که از همان زمان قاجاریه که آن را ساختند به همین شکل بوده است .
این مکان در ابتدا مزار« میرزا حسین خان» جد اعلای سادات معروف به میرحسینی بوده است اما شهرت آن بیشتر به خاطر دفن مشتاق علیشاه از صوفیان نامی قرن سیزدهم هجری قمری است که در سال 1206 ه.ق به دلیل عقایدش او را سنگسار نمودند .
مقبره مشتاق علیشاه در قسمت شمالی بنا واقع شده است که تزئینات داخلی آن بسیار جالب توجه است و رو به حیاطی ساخته شده که حوض زیبا و درختان پرشمار آن گویی برای آرامش آنها که در این مکان دفن شده اند در برابر آن همه هیاهوی پر سر و صدا‌ترین منطقه شهر کرمان به یادگار مانده اند.
در زیر این گنبد منبری نیز باقی مانده که در نوع خود بسیار جالب توجه و نفیس است. کاشی کاری‌های سقف دو گنبد مشتاقیه گویا در قرن اخیر ساخته شده اند اما کاشی کاری و تزئینات داخلی آن که از آثار ارزنده هنری نیز محسوب می‌شوند مربوط به همان دوره قاجاریه است .

آرامگاه شاه نعمت الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی (نام کامل: سیدنورالدین‌شاه‌نعمت‌الله ولی ماهانی کرمانی) (730، 731 ــ 832، 834) ، شاعر عارف ایرانی بود.
وی از عرفای قرن هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف را ایجاد کرد و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد. آرامگاه یا آستانهٔ شاه نعمت الله ولی در 30 کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمان در شهر ماهان واقع شده‌است.
شاه نعمت‌الله فرزند میر عبدالله ولی از جمله شعرای تصوف ایران و قطب دراویش نعمت اللهی است. وی معروف به سید نورالدین شاه نعمت الله ولی ماهانی کرمانی است و در طریقهٔ تصوف موسس سلسلهٔ مشهور نعمت‌اللهی است و در راه طریقت و سیر و سلوک مقامی بلند داشته‌است. شاه نعمت الله ولی دارای دیوانی است که متشمل بر قصاید و غزلیات و ترجیعات و مثنویات و قطعات و دوبیتی‌ها و رباعیات است.
مقبره شاه نعمت‌الله ولی در ماهان است که قریب هفت قرن قدمت دارد، سنگ بنای هسته مرکزی این مجموعه را احمدشاه بهمنی دکنی پادشاه دکن هندوستان گذاشت که با ارسال وجوهی به ایران بنای اصلی آستانه را پی ریخت و در کتیبه ورودی بقعه نیز با اشاره به این موضوع، سال احداث بنا 840 قمری ذکر شده است. br> شاه‌نعمت‌الله ولی، ادیب و شاعر بزرگ قرن هشتم هجری قمری است که در سال 834 پس از 103 سال عمر با عزت و افتخار در کرمان درگذشت و بنا به وصیت او در این مکان به خاک سپرده شد

مقبره خواجه اتابک

مقبره خواجه اتابک یکی از مهمترین بناهای با ارزش شهر کرمان است که در در محله جنوب شرقی نزدیک مسجد بازار قرار دارد.
این مقبره از بناهای قرن ششم هجری و از آثار ارزنده دوره سلجوقیان است. از مهمترین ویژگی این بنا این است که از داخل، چهارضلعی و از خارج به صورت هشت ضلعی ساخته شده است.
از جمله ویژگیهای مقبره خواجه اتابک وجود یک سنگ قبر یا محراب است بنام «سنگ بزقوش» که از بی‌نظیرترین سنگهاست. این سنگ از جنس مرمر سفید و کنده‌کاریهای برجسته است که با آیات قرآن با خط کوفی و ثلث همراه با نقوش ریز اسلیمی و تزهیب مزین شده است. متأسفانه قسمتی از این سنگ توسط سوداگرانی به اصطلاح گنج‌یاب خراب شده است؛ با این حال این سنگ هنوز هم زیبا‌ترین سنگ حجاری شده در دوران خود بحساب می‌آید.

گنبد جبلیه

گنبد جبلیه که گنبد سنگی نیز نامیده می‌شود،در کرمان قرار دارد و از سنگ و ساروج ساخته شده است.
کرمانی‌ها اعتقاد دارند در ساخت ساروج آن از شیر شتر استفاده شده است که استقامت آنرا چند برابر کرده است.
این گنبد را که به نام گنبد گبری نیز می‌شناسند احتمال می‌رود در دوره‌های قبل از اسلام بنیان‌گذاری و در دوره سلجوقی تکمیل شده باشد.
از سبک معماری این بنا نیز استنباط می‌شود یا مربوط به اواخر دوره ساسانی است و اوائل اسلام مرمت شده و یا اینکه در اوائل اسلام با الهام از معماری ساسانی بنا شده است.(گویا آتشکده‌ی بوده است - یا قبر یکی از زرتشتیان)
گنبد جبلیه در سال ‪ 1316‬ توسط وزارت فرهنگ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در سال ‪1383‬ پس از مرمت به گنجینه جبلیه (کتیبه‌های تاریخی) تبدیل شد. از کتیبه‌های موجود در این گنجینه می‌توان به کتیبه مسجد آبدر اشکان رابر بافت اشاره کرد.
این کتیبه یکی از قدیمی‌ترین کتیبه‌های موجود در این گنجینه است که مربوط به بنای یادبود یک مسجد در ارتفاعات شمال شهر رابر آبادی آبدر اشکان (اشکون) واقع در شهرستان بافت است.
این کتیبه روی قطعه سنگی طبیعی و به خط کوفی حک شده است. کوچکترین سنگ قبر کشف شده در استان کرمان نیز در این گنجینه نگهداری می‌شود.
این سنگ در سال ‪ 1377‬توسط احمد ایلاقی کشاورز دهستان قائم‌آباد کشف و تحویل سازمان میراث فرهنگی استان کرمان شد.
نام گنبد جبلیه نخستین‌بار در تذکرة‌الاولیاء یا مزارات کرمان محرابی کرمانی (تألیف در 925 تا 939) آمده است.

حمام گنجعلی خان (موزه مردم شناسی)

حمام گنجعلیخان یا گنجعلی خان یکی از بناهای مجموعه گنجعلیخان است که در شهر کرمان و در ضلع جنوب میدان و در میانه بازار بزرگ کرمان واقع است. این بنا تلفیقی از هنر معماری و کاربرد مصالح گوناگون، با فضایی مناسب و مورد پسند عامه مردم است.
این حمام به استناد کتیبه سردر آن در سال 1020 هـ .ق. ساخته شده و معمار آن سلطان محمد، معمار یزدی بوده است .
شبکه آب رسانی این حمام از نوع لوله کشی بوده و آب مورد نیاز این حمام از قناتی تأمین می‌شد که مظهر آن در میدان گنجعلی خان بود. آب خزینه نیز با آتش زدن بوته‌های بیابانی دیر سوز که دوام بیشتری داشتند گرم می‌شده است. خروج فاضلاب آن نیز با درنظر گرفتن مسائل بهداشتی و زیست محیطی بوده است
در این حمام مجسمه‌های مومی ملبس به لباس‌های سنتی مردم کرمان، صحنه‌هایی از استحمام به شیوه سنتی را به نمایش گذاشته‌اند. این مجسمه‌ها در سال 1352 در دانشکده هنرهای زیبای تهران، طراحی و به این محل منتقل شدند. در کنار این مجسمه‌ها وسایل مختلف حمام نیز نمایش داده می‌شود و آثاری از حاکم عدل گستر صفوی گنجعلیخان را نیز در خود دارد آثاری چون ظروف چای خوری زیبا و دیگر آثار دستی وقت از این جمله است.
این حمام تا 50 سال گذشته از جمله حمامهای دایر شهر کرمان بوده است ولی از مدتها قبل و از حدود سالهای 1347 با آغاز مرمت این بنای تاریخی عملا از حالت حمام به موزه گنجعلیخان تغییر نام داد و امروزه به نام موزه مردم شناسی یکی از پرجاذبه‌ترین نقاط دیدنی شهر و استان کرمان است و همه ساله در فصول مختلف میزبان گردشگران زیادی از سراسر دنیا است.

دریاچه سقالکسار

سقالکسار روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان که در 15 کیلومتری جنوب شهر رشت در دهستان لاکان قرار دارد . سد خاکی سقالکسار که در نزدیک چماچاه و روستای سقالکسار واقع شده است و در تمامی فصول مسافران را به سمت خود جذب می کند یکی از زیباترین دریاچه های منطقه می باشد . با حدود یک ربع ساعت رانندگی از رشت می توان به این روستای فوق العاده زیبا رسید .
دریاچه سد سقالکسار از ریزش های جوی و چشمه ساران منطقه تامین می شود . ارتفاع دریاچه از سطح دریا 64 متر ، طول دریاچه در حدود 600 متر و عرض ان 500 متر است .
واژه سقالکسار به معنای محل آب خوردن پرندگان است . در گذشته پرندگانی مانند لک و سار به این روستا می آمدند و از چشمه های موجود در آن آب می خوردند به همین خاطر این روستا سقالکسار نامیده شده است .
مساحت این دریاچه 15 هکتار است .

پارک ملت رشت

پارک ملت رشت پس از باغ محتشم (پارک شهر) بزرگترین پارک رشت به شمار می رود این پارک با مساحت صدو بیست هزار متری خود در منطقه سه شهر رشت در بلوار شهید انصاری، سه راه کانادا واقع شده است و در سال 1378 پس از طراحی و بازسازی یکی از باغ های قدیمی رشت به نام سیاه باغ به عنوان بوستان ملت افتتاح شد و با سکوها و امکان برپایی چادرهای اقامتی، مکان مناسبی برای گردشگران خواهد بود.
درختان این پارک اغلب قدیمی بوده و جذابیت فراوانی برای بازدیدکنندگان آن به همراه دارد. برخی از امکانات این پارک زیبا شامل امکانات رفاهی، تفریحی و ورزشی نظیر زمین های فوتبال، والیبال، بسکتبال، تنیس روی میز، وسایل ورزشی همگانی، آبنمای موزیکال، ساعت آفتابی از نوع قطبی و به شکل کتاب و قلم، وسایل و زمین بازی کودکان، برکه طبیعی زیبا همراه با دو فواره بلند و پرندگان و ماهی های درون این برکه، نمازخانه و مبلمان پارکی و … می باشد.
قابل ذکر است که مکان انجمن نجوم ثاقب استان گیلان نیز در این پارک واقع است. در سال 1381 نخستین ساعت آفتابی آنالماتیک ایران در این پارک نصب شد و در همان سال یک مجتمع اکوواریومی که دارای 680 قطعه از ماهیان کمیاب تزیینی شمال و جنوب کشور و 28 قطعه خرچنگ بود دراین پارک به بهره برداری رسید. پارک ملت رشت یکی از مراکز ورزش همگانی صبحگاهی در رشت بوده که همه روزه افراد زیادی را برای ورزش همگانی به داخل پارک می کشاند.
در سمت چپ ورودی پارک ملت رشت در بلوار انصاری یک خانه سنتی روستایی بسیار زیبا ساخته شده که بعنوان مرکز اطلاع رسانی گردشگران از آن استفاده می شود و مکانی برای برگزاری برخی از جشن ها و مناسبت هاست. همچنین این پارک دارای کمپینگ بزرگی برای مسافران است که همواره در فصول مختلف، به خصوص تعطیلات پذیرای مسافران بیشماری از سراسر کشور می باشد.

مدرسه و کاروانسرای گنجعلی خان

مدرسه و کاروانسرای گنجعلیخان در مجموعه گنجعلی خان و ضلع شرقی میدان واقع شده است. ابعاد مدرسه 23×31/5 متر و جمعاً 724 مترمربع مساحت دارد.
این بنا تا زمان آقا محمد خان قاجار مدرسه ای پر رونق بوده و پس از ویران شدن به دستور وی ، تعطیل شده و در اواسط قرن سیزدهم به عنوان کاروانسرا مورد استفاده قرار گرفت. بر کاشی‌های کتیبه سر در آن تاریخ 1007 ه. ق مطابق با 1598 میلادی نقش بسته و معمار آن محمد سلطانی یزدی بوده است. کتیبه مذکور که بیشتر آن ریخته به خط علیرضا عبا سی خطاط مشهور زمان صفوی است. این سر در دارای مقرنس کاری‌های بسیار نفیس بوده که در حال حاظر قسمت کمی از آن بر جای مانده است.
کاشیکاری نمای داخلی مدرسه که شامل کاشی معلقی و معرق می‌باشد نمونه‌های زیبایی از کاشیکاری دوره صفویه به شمار می‌رود. حجره‌های متعدد آن در دو طبقه با شیوه معماری زیبایی طراحی‌شده‌اند. نمای داخلی و خارجی این مدرسه‌، کاشی کاری معرق دارد که از عصر صفوی به یادگار مانده‌است.
کاشیکاریهای نمای داخلی و بیرونی مدرسه از نوع معرق و معقلی است و کاربندیهای زیبا، مقرض بندیهای منقوش، گچبریها و نقاشیهای دیدنی، مکمل تزئینات آن می‌باشد.
وجود حجره هایی به سبک مدارس مذهبی، سبک معماری، کتیبه سنگی وقف نامه و وجود یک قاب کاشیکاری در ضلع شرقی مدرسه که بر روی آن حدیث شریف "انامدینه العلم و علی بابها" نقش بسته است و نیز اسماء متبرکه و آیات قرآنی موجود در این بنا، حکایت از مدرسه بودن آن، در گذشته دارد.
بر اساس منابع موجود آقا محمد خان قاجار این مدرسه را تخریب کرده است ‏ و کلیه آثار آن در هجوم آغامحمدخان صدمات فراوانی دید و فقط ازکتابخانه آن حدود 5000 نسخه خطی نفیس به غارت رفت. مدرسه در حال حاضر تبدیل به دانشکده هنر شده است. این اثر در تاریخ 29 آذر 1316 با شمارهٔ ثبت 297 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

باغ و عمارت محتشم (پارک شهر)

باغ محتشم و عمارت کلاه فرنگی یا همان پارک شهر رشت قدیمی ترین پارک رشت است و در ضلع جنوبی شهر رشت و در کنار رودخانه گوهر رود در خیابان حافظ قرار دارند که دارای دو بخش مکانیزه و باغ می ‌باشد .
قدمت پارک شهر یا باغ محتشم که امروزه پارک اصلی شهر رشت می ‌باشد، به دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار می ‌رسد. مالک و بانی اصلی این پارک اکبر خان بیگلربیگی (درگذشته ۱۳۰۷ ه. ق) از مالکان و متمولان طراز اول ایران در عصر ناصری و اجاره دار گمرکات شمال ایران بود این پارک پس از درگذشت اکبر خان از طریق ارث به تنها دختر زنده مانده او رسید که در حباله نکاح پسرعموی خود صادق خان اکبر محتشم الملک (سردار معتمد بعدی) بود و از این تاریخ به باغ محتشم اشتهار یافت احداث عمارت تابستانی واقع در آن که معروف به عمارت کلاه فرنگی است و همچنین دقت در خیابان بندی و رعایت فاصله غرس نهال ها، محوطه سازی و بهره گیری از روش علمی احداث باغ های عمومی، شکل گیری یکی از زیباترین و بزرگ ترین باغ های ایران را در اواخر قرن 13 هـ . ق در پی داشته است. وسعت اولیه این باغ چندین برابر مساحت فعلی آن بود، ولی رفته رفته با توسعه شهر و خیابان کشی‌های انجام شده از وسعت آن کاسته شد.
عمارت کلاه فرنگی یک بنای چند ضلعی است، همین مسئله ظاهر زیبایی به ساختمان بخشده و از یک نواختی نمای بیرون آن جلوگیری می کند. این بنا از بیرون، سه طبقه به نظر می آید؛ در حالی که از داخل دارای چهار طبقه است. در اطراف ساختمان، در طبقات اول و دوم هجده ستون چوبی کار گذارده شده که بام و بالکن طبقه دوم را بر روی خود استوار می دارند. بلندترین اتاق این عمارت، هشتگوش و از هر سو دارای پنجره هایی است که رو به باغ باز می شود. این عمارت مدت ها محل زندگی حکمرانان و فرماندران رشت بود. شباهت طبقه بالایی این بنا به کلاه سیلیندری (فرنگی) علت معروف شدن این بنا به کلاه فرنگی است.
رودخانه گوهررود با انحنای خاصی از جنوب ساختمان و باغ عبور کرده و زیبایی محیط اطراف بنا را دو چندان می سازد همچنین این بوستان دارای یک برکه طبیعی زیبا با دو فواره است که همراه با درختان قدیمی به جذابیت آن افزوده است.

میدان گنجعلی خان

گنجعلیخان سردار سلحشور دربار صفویه و از حکام مشهور زمان شاه عباس است از سال 1005 تا 1034 هجری قمری بر کرمان فرمان روایی کرد و در زمان فرمانروایی بر کرمان آثار و ابنیه زیادی بنا کرد و در عمران آبادی این منطقه کوششهای فراوانی نموده است.
از جمله بناهای عام المنفعه که به دستور این حاکم در شهر کرمان ساخته شده مجموعه گنجعلیخان است که در مرکز شهر کرمان و در حاشیه بازار واقع شده و شامل میدان ، مسجد، حمام، بازار، آب انبار و کاروانسرا که در قدیم محل حضور تجار و محل رفت و آمد‌های زیادی بوده است .
مساحت مجموعه قریب به 11000 متر مربع است که دارای یک میدان می‌باشد و سایر آثار و ابنیه در محورهای شرقی – غربی و شمالی – جنوبی آن شکل گرفته اند. به منظور تکامل مجموعه و با توجه به کاربری‌های متفاوت بازارها و مساجد کوچکی در چهار جناح میدان بنا کرده اند و یک مسجد اختصاصی در ضلع شرقی میدان وجود دارد که با توجه به تزیینات منحصر به فرد، می‌توان آن را موزه ای از هنرهای بدیع معماری برشمرد که سبک معماری این بنا به شیوه اصفهانی است.
معمار مجموعه "استادسلطان محمد معمار یزدی" و بانی آن گنجعلیخان، حاکم کرمان در سالهای 1005 تا 1029 ه.ق. بوده‌است.
میدان گنجعلیخان، مستطیل شکل، به طول 101 و عرض 50 متر است که در حاشیه بازار بزرگ واقع شده است و همانند میدان‌های نقش جهان در اصفهان و یا میرچخماق در یزد، در اطراف خود بعضی از عناصر شهری را گردآورده است. در 3 ضلع میدان گنجعلی‌خان بازار واقع شده و در ضلع دیگرش سرای گنجعلی‌خان قرار دارد.
وجود حمام، آب انبار، ضرابخانه و همجواری با بازارها و چهار سوق، این مجموعه به هم تنیده را کامل کرده است. طاق‌نماهای آجری، کاشیکاری، فضای سبز، حوض آب و دیگر آثار دیدنی، بر زیبایی این میدان افزوده اند.

تالاب عینک

استخر عینک ، مرداب عینک یا تالاب عینک رشت یک آبگیر طبیعی است که در دل شهر رشت در بخش غربی در مسیر جاده رشت به فومن و در بلوار شهید افتخاری واقع گردیده است. تالاب عینک به طول 2630 متر و عرض متوسط 120 متر که قدمت محله های شلوغ اطراف آن به نیم قرن می رسد. این استخر از میدان شهدای گمنام تا فلکه یخ سازی امتداد دارد.
آب استخر عینک رشت توسط چشمه های جوشان کف آبگیر تامین می شود استخر عینک رشت از گذشته های دور یکی از مراکز ماهیگیری در شهر رشت محسوب می شده و هنوز هم با وجود آلودگی های ناشی از ورود فاضلاب گاهی ماهی در آن یافت می شود.

موزه گنجینه رشت

ساختمان موزه رشت یا همان موزه گنجینه رشت بنایی است با قدمتی 70 ساله که در زیر زمینی به وسعت 700 متر مربع و با زیر بنای 560 متر مربع درسبزه میدان خیابان طالقانی (بیستون) رشت واقع شده است. موزه رشت در گذشته به میرزا حسین خان کسمایی یکی از یاران میرزا کوچک خان جنگلی تعلق داشت او آزادیخواه، شاعر و روزنامه نگار معروف و از رجال دوره مشروطیت و نهضت جنگل بود و در سال 1349 هجری شمسی وزارت فرهنگ و هنر آن را خریداری نمود. پس از تعمیرات لازم برای نخستین بار توسط کارشناسان مرکز مردم شناسی ایران به موزه تبدیل شد و بعد از پیروز انقلاب اسلامی تا سال 1376 با نام موزه شهر زیر نظر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره می شد. با تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور این ساختمان در اختیار مدیریت برنامه ریزی موزه ها و نمایشگاه ها قرار گرفت و پس از مرمت اساسی در تاریخ دهم مهر ماه 1367 بازگشایی شد. این موزه از دو بخش مردم شناسی و باستان شناسی تشکیل شده است.