جاذبه های گردشگری

امامزاده سید علاء الدین حسین

حسین بن موسی ملقب به سید علاء الدین حسین و معروف به حسین کوچک فرزند امام موسی کاظم برادر علی بن موسی الرضا می‌باشد او در سال 202 قمری (اواخر قرن دوم هجری) از مدینه راهی توس بود که در شیراز به شهادت رسید . سید علاءالدین حسین بن موسی الکاظم برادر کوچکتر شاهچراغ است.
آرامگاه در محله آستانه قرار دارد. گنبد کنونی با کاشی‌های معرق پوشیده شده‌است که بر آن به خط ثلث طلایی و بر زمینه آبی سوره مزمل نوشته شده‌ است . بنای اصلی آرامگاه در اواخر قرن هشتم یا اوایل قرن نهم هجری قمری ساخته شده‌است. گنبد در سال 1329 بر اثر حوادث متعدد برداشته و در سال 1331 به وسیله مشیرالملک (میرزا ابوالحسن خان) گنبدی با اسکلت فلزی بر روی آن نصب گردید .

موزه مادام توسو (خانه زینت الملک)

موزه معروف به مادام توسو شیراز در خانه زیبای زینت الملک قوام دایر است.اگر برای سفر و تفریح عازم عمارت اعیانی زینت الملک قوام بشوید و پا در زیرزمین این خانه بگذارید، با صحنه عجیبی روبرو خواهید شد. «زینت الملک» خانم صاحبخانه، در کنار جمعی از مشاهیر ایران به استقبال شما ایستاده اند، در واقع این مجسمه‌های مومی‌توسط بنیاد فارس شناسی شیراز ساخته شده اند و شما فرصت این را دارید که چهره خیلی از مشاهیر شیراز را از نزدیک ببینید .

ساحل پارک آبی رامسر

ساحل پارک آبی رامسر از جمله سواحل مازندارن است که در طرح سالم سازی دریا قرار گرفته و برای شنا و اقامت در کنار ساحل مناسب می باشد .
این ساحل به دلیل داشتن اسکله و همچنین امکانات تفریحی ساحلی مناسب همچون جت اسکی ، قایق تندرو ، شاتل و غیره معروف می باشد و طرفدران بسیاری دارد .
ساحل بزرگ و ماسه ای پارک آبی محل مناسبی برای بازی های ساحلی همچون والیبال ساحلی می باشد که مسابقاتی نیز در آن جا برگزار شده است .
ساحل ماسه ای و فضای سبز زیبای اطراف ساحل محل مناسبی برای اتراق و لذت بردن از ساحل و دریا می باشد .

پلاژ شهرداری

پلاژ شهرداری رامسر از جمله پلاژ های ساحلی استان مازندارن است که جزو طرح سالم سازی دریا می باشد و به خاطر ماسه ای بودن و هموار بودن کف دریایش از مناسب ترین محل های شنا است .
همچنین می توانید برای هیجان بیشتر سوار قایق های اجاره ای شده و یا از اسکی روی آب استفاده کنید و بعد برای استراحت در آلاچیق های قرار داده شده نشسته و از منظره دریا لذت ببرید .
در این پلاژ فروشگاه مواد غذایی ، قوه خانه ، رستوران ، فروشگاه صنایع دستی و هتل نیز وجود دارد پس خیالتان از همه چیز آسوده باشد ، پلاژ ساحل شهرداری با امکانات رفاهی تفریحی مناسب و امنیت بالا منتظر خدمات رسانی به شماست .

بلوار کازینو (بلوار معلم)

در دوره پهلوی اول همزمان با ساخت هتل قدیم ، بین این هتل تا کازینو ای که در لب ساحل بود بلواری به پهنای حدود دو کیلومتر و با باغ آرایی بسیار زیبا و چشم گیری ساخته شد به نام بلوار کازینو که بعد از انقلاب به بلوار معلم تغییر نام پیدا کرد .
در باغ و بلوار کازینو از فنون باغ آرایی غربی استفاده شده و شکل چراغ‌ها ، مجسمه‌ها و حوض‌ها نتیجهٔ اندیشه نوگرایانه در آن دوران است .
بلوار معلم و کازینوی سابق هم اکنون به صورت یک پیاده روی سنگ فرش با باغ و درختان زیبای اطرافش در مقابل هتل قدیم رامسر وجود دارد که تا ساحل دریا ادامه پیدا کرده است و از جمله دیدنی های زیبای رامسر به شمار رفته و گردشگران زیادی روزانه از این بلوار بازدید کرده و در طول مسیر هتل قدیم تا ساحل دریا را در این بلوار و باغ قدم می زنند .
بلوار کازینو در تاریخ 5 دی 1352 با شمارهٔ ثبت 1521 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بلوار اولین بلوار ثبت شده در آثار ملی ایران می باشد .
بلوار معلم به طول حدود دو کیلومتر تا ساحل دریا ادامه دارد . بعد از گذر از این بلوار به کازینوی قدیم رامسر می رسید در کنار آن پلاژ توسکا سرا قرار دارد که یکی از سواحل زیبا و امن با امکانات مناسب برای گردشگران می باشد . همچنین در این ساحل مهمانخانه ، کافی شاپ و رستوران نیز وجود دارد .

موزه مردم شناسی رامسر

موزه خصوصی مردم شناسی رامسر محلی برای آشنایی با زندگی اقوام دیگر ، مکانی برای اندیشه و تفکر و فرصتی برای آموزش و یادگیری است . به جهت نزدیکی فرهنگی سه استان شمالی کشور یعنی گلستان ، مازندران و گیلان و همچنین به نمایش در آمدن اشیاء و اموال مرتبط با هر سه استان به عنوان یک موزه منطقه ای شناخته شده و در حال حاضر در بین شهرهای غرب مازندران و شرق گیلان، موزه مردم‌شناسی رامسر تنها مکانی است که می‌تواند قسمتی از فرهنگ و تمدن گذشته مردم این منطقه را بازگو کند .
این موزه که در اسفند 89 بازگشایی شده است غیر دولتی بوده حاصل تلاش و جمع آوری 30 ساله عیسی خاتمی شخصیت فرهنگی و استاد بازنشسته دانشگاه جامعه شناسی است که نقش مهمی در معرفی تاریخ گذشته منطقه دارد . به همین منظور شهرداری و شورای اسلامی شهر رامسر به جهت حمایت از خدمات این فرد مکان موزه را به او اهدا کرده است .
موزه خصوصی رامسر یکی از سه موزه خصوصی در مازندران است که مجوز رسمی 10 ساله از سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری دارد و سال گذشته به عنوان موزه خصوصی برتر در کشور انتخاب شد .
در کل کشور 37 موزه خصوصی وجود دارد .

کاروانسرای خانات

کاروانسرای خانات با قدمتی بیش از یک قرن ، از نخستین کاروانسراهای درون شهری تهران بود که بدون هیچ گونه تخریب و ویرانی با مرمت و بازسازی مالکان شخصی همچنان به حیات خود ادامه می دهد .
این کاروانسرا با مساحت 10هزار مترمربع با الهام از معماری باغ های ایرانی شکل گرفته که 52 حجره را در محوطه خود جای داده است ، بدین گونه که در هر ضلع کاروانسرا ، 13 حجره وجود دارد که امروزه در اجاره عمده فروشان خشکبار است .
صحن کاروانسرا دو ایوان دارد که یکی از آنها در شرق به ورودی بزرگی راه دارد و دیگری در غرب محوطه به ورودی دوم کاروانسرا می رسد . در دو سوی ورودی اصلی هم حجره های بزرگی قرار دارند که به بازار و میدان سابق امین السلطان که امروزه چیزی از آن باقی نمانده منتهی می شوند .
درمورد وجه تسمیه کاروانسرا به اسم خانات شاید بشود گفت وجه تسمیه آن به دلیل وجود حجره های زیاد کاروانسرا باشد زیرا که خان به معنای حجره است و خانات هم به معنی حجره هاست .
کاروانسرای خانات به عنوان بزرگترین کاروانسرای درون شهری تهران در خیابان صاحب جمع ، (شمال میدان شوش، جنوب چهارراه مولوی) میدان امین السلطان با مساحت حدود 10000 متر مربع و 54 حجره کوچک با دربی به ارتفاع پنج متر از چوب روسی و 40 گل میخ در اواخر دوران ناصرالدین شاه قاجار بنا شده است . معماری آن به شیوهٔ آجر کاری است و دارای دو بخش حیاط و راهروی ورودی است .
در سال 1357 این بنا دچار آتش‌سوزی شده و ورودی‌های غربی و شرقی آن در آتش‌سوزی مسدود شد ؛ اما آسیب کلی به ساختمان آن وارد نشد . در سال 1381 نیز این بنا مرمت شد که تلاش شد ، با استفاده از مصالح قدیمی بازسازی‌های صورت گرفته ، خود موجب آسیب این کاروانسرا نشوند . در نهایت در اسفند ماه سال 1388 جهت برپایی جشن نوروزی بازگشایی مجدد شد .
در حال حاضر 13 حجره از کاروانسراهای «خانات» در اجاره عمده‌فروشان خشکبار است .
بخشی از این کاروانسرا هم به رستوران سنتی تبدیل شده که تزئینات داخلی زیبایی در آن توسط استادکاران اصفهان انجام شده است .

موزه خودرو های تاریخی ایران

موزه خودروهای تاریخی ایران در تاریخ 29 اردیبهشت ماه 1382 افتتاح شد . این موزه در زمینی به مساحت 22000 متر مربع واقع است که 10 هزار متر مربع آن فضای مسقف بوده و مساحت سالن نمایش آن 3000 متر مربع است .
در حال حاضر 45 دستگاه اتومبیل ، 2 ارابه کالسکه ، 3 دستگاه موتور سیکلت در سالن نمایش در معرض دید عموم علاقه مندان قرار داده شده است .
موزه خودرو مجموعه ای از بهترین ها و در پاره ای موارد منحصر به فردترین های صنعت خودروسازی را گردآورده تا علاوه بر حفظ و نگهداری از این ثروت ملی ، نمایش آنها را دستمایه بررسی و تبیین تاریخچه ورود خودرو به ایران کند .
بعضی از نمونه های موجود در موزه جزء نمونه های نادر در صنعت خودروسازی هستند ، از جمله پیرس آرو لیموزین آب طلاکاری شده ، تنها نمونه پنتر لیزر تولید شده در جهان ، تنها اتومبیلی که حاصل کار مشترک کمپانی های مرسدس بنز ، پورشه و فولکس واگن است .
مجموعه غنی از مدلهای رولز-رویس از جمله رولز –رویس سیلور گوست احمد شاه قاجار ، مدل افسانه ای فانتوم 4 ضد گلوله ، فانتوم 3 و ... . در ضمن مجموعه مرسدس بنزهای این موزه نیز بسیار غنی بوده و شامل مدل استثنائی 500 کا ، 600 لیموزین ، 190 SL و ... می باشد .
خودروهای سوپر اسپرت موزه هم بسیار دیدنی است که از آن میان می توان به لامبورگینی کانتاش و لامبورگینی میورا ، فراری سوپر فست 500 ، بیتزارینی ، مدل های مختلف پورشه و ... اشاره کرد .
نمونه های مختلفی نیز از تولیدات کارخانجات امریکایی وجود دارد ، از جمله کرایسلر 300 (با امکانات جانبی خاص از جمله یخچال ، سیستم پخش کارتریج و ... و داشبورد آب طلاکاری شده) ، کادیلاک فلییت وود ، لینکلن کانتیننتال لیموزین و ... .
کالسکه های موزه هم جزء بهترین و ارزشمندترین کالسکه های سلطنتی در کشور هستند . کالسکه سلطنتی ناصرالدین شاه که قدیمی ترین کالسکه سلطنتی موجود در ایران است و دیگری کالسکه مخصوص تاجگذاری است که هردوی آنها ساخت کارگاههای معروف کالسکه سازی در اتریش هستند .

امامزاده صالح

امامزاده صالح نام زیارتگاهی در منطقه تجریش تهران است . این بنا به مساحت سه هزار متر مربع یکی از بزرگترین و مشهورترین امامزاده های ایران است . امامزاده صالح آن گونه که از کتیبه بالای سردر صحن بر می آید ، از پسران حضرت موسی بن جعفر و برادر امام هشتم شیعیان است‌ .
بنای اولیه و اصلی بقعه و بارگاه در سده پنجم هجری ساخته شده است که در جریان حملات مغول به ری در حدود سال 617 هجری ویران و دوباره در سال 700 هجری ، غازان خان آن را بازسازی می کند .
بعد از زمان ایلخانیان و در دوره صفویه و قاجاریه نیز بخش هایی به اصل بقعه افزوده شد .
بنای بقعه اصلی شامل ساختمان چهارگوش بزرگ و مستحکمی با دیوارهای قطور است که فضای درونی آن تقریباً 6.5 مترمربع مساحت دارد . وضع طاق نماها و معماری ساختمان و پوشش آن از معماری بناهای قرن هفتم و هشتم هجری است‌ .
گنبد شلجمی شکل ( شلغمی ) آن با کاشی‌های زیبا پوشیده شده است . این گنبد در سال 1323 شمسی به همت حسن فداکار تعمیر و کاشی کاری آن به صورت اولیه تجدید شده است .
احداث گنبد کنونی همراه با تزیینات و مقرنس کاری و نقاشی های ظریف و اصلاحات داخل حرم ، تعمیرات و پاره ای الحاقات و به طور کلی استحکام بخشی را به هلاکو میرزا ، ملقب به بهادرخان ، پسر حسنعلی میرزا شجاع السطنه و نوه فتحعلی شاه نسبت داده اند .
محوطه امام ‌زاده صالح پیش از تغییر فضای خیابانی تجریش ، محوطه ‌ای کاملا محصور شده همانند دیگر زیارتگاه‌های ایران بود که چنار قطوری که به ثبت میراث فرهنگی نیز رسیده بود در میان حیاط آن قرار داشت . یکی از معروف ترین چنارهای کهن‌سال ایران با قدمت دست‌کم هشتصدسال که در آثار جهان‌گردان خارجی نیز بدان اشاره شده است . این چنار در سال 1379 بریده شد.
در داخل حریم وسیع امامزاده صالح صندوقی چوبین وجود دارد که احتمالا به دوران اواخر صفوی یا افشار تعلق دارد و ضریح ممتاز نقره‌ای آن که اضلاع شرقی و شمال شرقی و غربی آن دارای محفظه مشبک مزین به نقره و ضلع جنوبی آن مشبک چوبی است از وقفیات مرحوم آقای میرزا سعیدخان وزیر امور خارجه اواخر قاجار است .
طرح توسعه حرم با توجه به افزایش زائران از سال 1374 شروع شده و با خرید خانه‌ها و واحدهای تجاری اطراف جهت توسعه ادامه دارد . طبق طرح جامعی که برای این امامزاده درنظر گرفته شده، قرار است در سه مرحله ، 16 هزار متر مربع به فضای زیارتگاه اضافه شود .
بنای امامزاده از سال 1351 در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفته و به شماره 909 ثبت گردیده است .

دروازه قرآن

در گذشته شیراز دارای 6 دروازه بوده که هم اکنون تنها یکی از این دروازه ها باقی مانده که به دروازه قرآن شهرت دارد . دروازه قرآن شیراز یکی از 6 دروازه باقیمانده این شهر و یکی از آثار دیدنی شیراز به شمار می‌رود .
دروازه قرآن از زمان آل‌بویه در همین مکان فعلی بارها ویران و تجدید بنا شده است . ویران شدن این بنا در سال 1315 ه.ق به دستور والی وقت یکی از این نمونه‌هاست . دروازه قرآن کنونی را نیکوکاری به نام حسین ایگار ساخته و به مردم شیراز هدیه کرده است . در بالای طاق بزرگ این دروازه اطاقی تعبیه شده که دو قرآن کتابت شده به دست سلطان ابراهیم نوه شاهرخ تیموری در آن نگهداری می‌شده است.
مردم شیراز قدیم، اول هر ماه قمری با عبور از زیر قرآن که آن را به حضرت علی علیه‌السلام منتسب می‌دانستند خود را در برابر خطرها و بلاها بیمه می‌کردند . آنها عقیده داشتند که کلام‌الله مجید تا پایان ماه آنان را از هر بلایی حفظ می‌کند . این دو قرآن که در اصطلاح آن را قرآن هفده‌ منی می‌نامیدند هم اینک در موزه پارس شیراز در معرض دید علاقه مندان قرار دارد و یکی از شاهکارهای نگارش کتاب آسمانی مسلمانان جهان به شمار می‌رود.
دروازه قرآن شیراز در کنار تفرجگاه گهواره دید و مقبره خواجوی کرمانی از شاعران مشهور کشورمان قرار دارد وگردشگران بسیاری با عکس گرفتن در کنار این اثر تاریخی خاطرات شیرینی را با خود به همراه می‌برند.

باغ نظر

باغ نظر یکی از باغ‌های تاریخی استان فارس است که در خیابان کریم خان زند شهر شیراز نزدیک به میدان شهدا و روبروی ارگ کریم خان زند قرار دارد.
این باغ با انبوه درختان سر به فلک کشیده سرو و نارنج، سال‌ها پیش از به سلطنت رسیدن کریم خان زند احداث شده بود. کریم خان زند در زمان پادشاهی خود در این باغ عمارت کلاه فرنگی، ارگ، دیوانخانه و ساختمان‌های دیگری بنا نمود که محلی برای پذیرایی از مهمانان، سفیران خارجی و انجام مراسم رسمی و اعیاد گوناگون بوده است.
عمارت کلاه فرنگی در سال 1315 خورشیدی به همت انجمن آثار ملی ایران و با کوشش و تلاش علی‌اصغر حکمت شیرازی، علی سامی و فریدون توللی، به موزه تبدیل شده و نام «موزه پارس» بر آن نهاده می‌شود. آثار موجود در این موزه به سه دوره پیش از تاریخ، دوره تاریخی و دوره اسلامی تقسیم می‌شود . قبر کریم خان زند نیز در این عمارت قرار دارد .
باغ نظر در دوره‌های مختلف بر اساس نوع کاربری، نام‌های متعددی به خود گرفته است که عبارتند از باغ حکومتی، باغ شاهزاده، آرامگاه وکیل و باغ موزه.

حمام وکیل

حمام وکیل در کنار بازار وکیل و مسجد وکیل مجموعه وکیل شیراز را تشکیل می دهند که از دوره زندیه در این شهر به جای مانده و توسط کریم خان زند بنا شده است. این حمام در مرکز شهر شیراز در محله میدان شاه، جنب مسجد وکیل (خیابان طالقانی) قرار دارد و از قسمت های جالب توجه آن، قسمتی به نام شاه نشین است که مخصوص استفاده شاه بوده است.
این بنا در غرب مسجد وکیل ساخته شده است. این حمام بزرگ از پیشرفته ترین اصول معماری زمان خود برخوردار بوده است. برای مثال، ورودی حمام کوچک است و با شیبی ملایم به هشتی ورودی که پایین تر از سطح زمین قرار دارد می رسد. ورودی به رختکن، زاویه دار ساخته شده و همه این ملاحظات برای این بوده است که از ورود سرما به داخل و از خروج گرما به خارج از حمام جلوگیری شود.
سربینه حمام یک هشت ضلعی منظم است که هشت ستون یک پارچه سنگی در وسط سقفی گنبدی قرار گرفته اند. گرم خانه با سنگ فرش پوشیده شده است. اما جالب توجه این که در زیر این سنگ فرش دالان های کم عرض و باریکی ساخته شده که هوای گرم و بخار آب در آن جریان می یافته است تا کف حمام زودتر گرم شود. در جنوب گرم خانه، خزینه قرار دارد که دو دیگ بزرگ برای گرم کردن آب داشته است. در دو طرف محوطه گرم خانه دو شاه نشین و در دو طرف خزینه دو حاکم نشین ساخته شده است. در وسط هر حاکم نشین نیز حوضی از سنگ مرمر دیده می شود . در زیر گنبد نقوش آهک بری زیبایی است که داستان های آن ها از مذهب، سنت، علائق و رویاهای مردم این دیار سرچشمه می گیرد .
مدخل ورودی این حمام هم اینک یک هشتی است که در ابتدا وجود نداشته و دوره پهلوی احداث شده است. این هشتی دارای سقفی با گچکاری برجسته است.در دوران پهلوی حمام به دو بخش تقسیم شد. بخشی از آن سربینه حمام بود که به زورخانه تبدیل شد. در برزخ یا هشتی دوم که به گرم خانه می‌ رود، قسمتی وجود داشته (در سمت راست ورودی هشتی دوم) که دیواری ضخیم، قطور و توپر بوده و در بالای آن (در پشت بام) حوض آبی بوده که آب حمام از آغاز تأمین می‌شده، پس از تبدیل سربینه به زورخانه، این دیوار برداشته شده و راهی به خیابان طالقانی گشوده شد که به در ورودی حمام تبدیل گشت. هم اینک این درب مسدود و به دیوار تبدیل شده است.
آب رسانی به این حمام از طریق چاهی در ضلع غربی (گاو چاه) صورت می‌گرفت. در زیر خزینه اصلی (آب گرم) تون حمام قرار دارد. در کف حمام نیز گربه روهایی وجود دارد که در بدنه دیوار به دودکش‌ ها منتهی می‌شود. این گربه روها علاوه بر آن که گرمای اضافی را به کف حمام منتقل می‌ کند، دوده‌ های ناشی از سوخت را نیز به بیرون هدایت می‌کند . در زمان پهلوی برخی از قسمت‌های حمام به نمره خصوصی تبدیل شد.
حمام وکیل که به علت تغییر وضع حمام‌ های عمومی ‌از صورت قبلی خارج شده بود، در سال 1351 توسط اداره باستان شناسی مورد مرمت قرار گرفت. حمام وکیل شیراز پس از یک دوره افت و خیز طولانی و تبدیل به رستوران و سفره‌ خانه و موزه فرش‌ های دستباف (فروشگاه فرش‌های دستباف) طی سنوات گذشته و آسیب‌ هایی که بخش خصوصی به آن وارد کرد، در نهایت به موزه تبدیل شد. در این موزه 30 مجسمه مومی در قسمت سربینه حمام در حالت‌ های مختلف چیده شده است.
این بنا با شماره 917 در فهرست آثار ملی ایران ثبت و نگاشته شده‌ است.

باغ و عمارت نارنجستان قوام

باغ نارنجستان قوام در شهر شیراز در محله بالا کفت و تقریبا در قسمت شرقی انتهای خیابان لطفعلی‌خان زند قرار دارد.
این باغ و عمارت از مجموعه ارزشمند دوران قاجار در شیراز است و به علت وفور درختان نارنج به باغ نارنجستان نامیده می‎شود. احداث این باغ و مجموعه‎های آن بوسیله علی‎محمد خان قوام‎الملک آغاز و در سال 1300هـ . ق بوسیله فرزندش محمد رضا قوام‎الملک تکمیل گردید.
این باغ در جبهه‎های شمالی، جنوبی و شرقی دارای ساختمان می‎باشد. عمارت اصلی با ایوان دو ستونه در جبهة شمالی، با شیوة معماری دورة زندیه در دو طبقه و یک زیرزمین می‌‌باشد.
عمارت نارنجستان به مساحت تقریبی 940 متر مربع در باغی به وسعت 3500 متر مربع در دو جبهه شمالی و جنوبی بنا شد. این باغ در اردیبهشت ماه سال 1353 به شماره 1073 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
این باغ در سال 1345 به دانشگاه شیراز واگذار گردید و بین سالهای 1348 تا 1358 مورد استفاده موسسه آسیایی تحت نظارت پرفسور آرتور پوپ بود و در سال 1378 در اختیار دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز قرار گرفت.

باغ و عمارت هفت تنان

باغ تکیه هفت‌تنان یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی شیراز است. این باغ به سده‌های پیش از عهد زندیه و عمارت آن از بناهای دورهٔ کریم خان زند است. این باغ در بن کوه چهل مقام و در شمال آرامگاه حافظ قرار گرفته‌است.
بیشتر جهانگردانی که در چند سدهٔ اخیر به شیراز سفر کرده‌اند باغ تکیه هفت تنان و عمارت زیبای آن را وصف کرده‌اند. مردم شیراز نیز به این مکان دلبستگی خاص دارند و سابقاً گاه در طلب باران و استجابت دعا روی بدین مکان می‌آورده‌اند.علت نامگذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریم خان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبه‌ای نصب کرده‌است.
از دیدنی‌های این عمارت تالاری است که سقف آن بر دو ستون بزرگ یکپارچه استوار شده و در طاقچه‌های بالایی آن، پنج مجلس روی گچ نقاشی شده و از شاهکارهای نقاشی دوران زندیه محسوب می‌شود . حوض بزرگی هم در وسط عمارت اصلی به چشم می‌خورد که در گذشته از آب رکن‌آباد پر می‌شده‌است.
این اثر در تاریخ 15 دی 1310 با شمارهٔ ثبت 74 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

باغ و عمارت جهان نما

باغ جهان نما یکی از کهن‌ترین باغ‌های شیراز است که در دوره فرمانروایی آل مظفر و آل اینجو بسیار سرسبز و آباد بوده است به طوری که در اشعار حافظ از صفا و سرسبزی آن سخن به میان آمده است. این باغ همانند سه باغ ارم، دلگشا و تخت قراچه که از باغ‌های مشهور شیراز می‌باشند، پیش از حمله تیمور گورکانی در نهایت آبادانی بوده است و ابن عربشاه مورخ دوره تیمور در عجایب المقدور این باغ را «زینت‌الدنیا» نامیده است. باغ جهان نما در هنگام اقامت تیمور گورکانی در شیراز مورد توجه واقع شد به طوری که همانند آن را در اطراف سمرقند که زادگاه تیمور بوده است، احداث نموده و آن را «جهان نما» نامیدند. این باغ در دوره صفویه نیز از اهمیت زیادی برخوردار بوده و در سفرنامه شاردن به آن اشاره شده است اما پس از انقراض سلسله صفویه که ناامنی کشور را فرا می‌گیرد، این باغ تقریباً ویران می‌شود. با روی کار آمدن کریم خان زند این باغ بازسازی شده و عمارت وسط آن ساخته می‌شود. کریم خان این باغ را در سال 1185 هجری قمری حصارکشی کرد و در اطراف عمارت، خیابان‌کشی‌های زیبا و درختکاری مفصلی ایجاد کرد. پس از دوره زندیه، در دوره قاجاریه نیز باغ جهان نما یکی از باغ‌های آباد و باشکوه به شمار می‌رفته و عمارت باغ محل پذیرایی از مهمانان حکومت بوده است. در باغ جهان نما انواع درختان سرو و کاج کهنسال، مرکبات و درختان میوه دیده می‌شوند.
در داخل باغ جهان نما عمارتی به شکل هشت ضلعی دیده می‌شود. این عمارت دارای 4 شاه‌نشین در چهار گوشه بنا می‌باشد و میان شاه‌نشین‌ها، اتاق‌های دو طبقه قرار دارند. این عمارت دارای نمای آجری است و در گذشته پنجره‌های چوبی داشته است که توسط مالک خصوصی آن برداشته شده و به جای آن پنجره‌های آهنی نصب گردیده است. در داخل عمارت یک حوض از سنگ مرمر یکپارچه نیز وجود دارد.
این باغ در حال حاضر در اختیار صدا و سیمای شهر شیراز است.

بازار وکیل

بازار وکیل شیراز یکی از مشهورترین بازارهای سنتی و تاریخی ایران است.
این بازار به فرمان کریم خان زند ملقب به وکیل الرعایا در سال‌های (1172-1193هـ.ق) ساخته شد. بازار وکیل در مرکز شهر شیراز (شرق میدان شهدا) قرار گرفته است و مسجد و حمام تاریخی وکیل نیز در کنار این بازار قرار دارند. معماری این بنا برگرفته از بازار قیصریه لار و بازارچه بلند اصفهان است اما عرض بازار وکیل بیش از سایر بازارهاست.
همچنین 74 دهانه طاق ضربی بازار با ارتفاع بیش از 11 متر ، بلندتر از طاق سایر بازارهاست . این بازار که از نظر معماری سه فضای عبور و مرور (فضایی برای گذر مشتریان)، حریم مغازه (به ارتفاع تقریبی 2 پله بالاتر از سطح زمین) و فضای مغازه (محل فروش) است، 5 در بزرگ دارد که در چهار سوی آن قرار گرفته است.

مسجد نصیرالملک

مسجد نصیرالملک از مساجد معروف شیراز است که در محله گودعربان و خیابان لطفعلی خان زند و در نزدیکی مسجد شاه چراغ قرار دارد
این مسجد که از جمله بناهای دیدنی دوران قاجار در شهر شیراز و استان فارس است در سال 1293 قمری توسط حسنعلی نصیرالملک ساخته شد.
مدت ساخت آن حدود 12 سال و از سال 1293 تا 1305 شمسی به طول انجامیده است. مرمت، حفظ و نگهداری این بنای باشکوه و ارزشمند با رعایت استانداردهای بین‌المللی مرمت آثار تاریخی از سال‏ها پیش آغاز شده است.
این مسجد دارای حیاط وسیع است که حوض بزرگ در وسط آن می‌باشد. در سمت شمال حیاط طاق مروارید، در سمت شرق شبستان با هفت ستون سنگی، در سمت جنوب دو گلدسته زیبا و در سمت غرب شبستان اصلی قرار دارد که دارای دریچه‌های با شیشه های رنگی است.
مسجد نصیر الملک از نظر کاشیکاری و مقرنس کاری از زیباترین مساجد ایران است. مسجد دارای صحن وسیعی می باشد که در سمت شمال آن قرار دارد. در ورودی دارای طاق نمایی بزرگ است٬ که سقف آن با کاشی‌های رنگارنگ مزین گشته است.
مسجد نصیرالملک در سال 1358 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره 396 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

آرامگاه کریم خان زند

آرامگاه کریم‌خان زند در موزه پارس امروزی یا عمارت فرنگی واقع در روبروی ارگ کریم خانی ضلع جنوبی مجاور حیاط هنرستان صنعتی نمازی شیراز به خاک سپرده شد.از دیدنی های شیراز که برای عده زیادی قابل توجه است ، مقبره کریم خان است . کریم خان در سال 1193 ه ق در شیراز درگذشت و بنا به وصیت خودش پیکر او را در شاه نشین شرقی عمارت نظر شیراز به خاک سپردند.
پس از چیرگی آغامحمدخان قاجار بر شیراز (پانزده سال پس از مرگ کریم‌خان)، به دلیل کینه‌اش قبر وکیل الرعایا را شکافته و استخوانهای او را به تهران برد و در کاخش در زیر پله‌های کاخ گلستان دفن کرد تا به وی بی‌احترامی کرده باشد و هر روز از روی جنازهٔ وی بگذرد. در دورهٔ رضا خان (حدود 150 سال پس از مرگ کریم‌خان) دستور نبش قبر کریم خان داده شد تا وی دوباره به شیراز بازگردانده شود. اما به علت بیماری فرزندش این ماجرا عقب افتاد و به دست فراموشی سپرده شد. برخی نیر می‌گویند ممکن است وی را به نجف یا به حرم شاه عبدالعظیم برده باشند. ولی دیگر از استخوان‌های کریم خان زند اثری در دست نیست.

ارگ کریم خانی

ارگ کریم خان در مرکز شهر شیراز قرار دارد. این ارگ در دوره سلطنت سلسله زندیه ساخته شده‌است و پس از اینکه کریم خان زند شیراز را به عنوان پایتخت خود و این مکان را به‌عنوان مکان زندگی خود انتخاب نمود به ارگ کریمخان معروف شد.
ارگ کریم خانی در شمال شرقی شیراز و در میدان شهدا (با نام سابق میدان شهرداری) واقع شده است. مساحت ارگ برابر 4000 متر مربع و واقع در مرکز محوطه ای به مساحت 12800 متر مربع است. این ارگ چهار دیوار بسیار بلند دارد که به وسیله 4 برج خشتی 14 متری به هم متصل گشته اند و هر یک از این برج های خشتی زاویه 90 درجه دارند. کاشی کاری سردر ورودی در زمان قاجار به ارگ اضافه شده است.
ساخت ارگ بین سالهای 1766 و 1767 میلادی انجام شد و کریمخان بهترین معماران زمان خود را جهت ساخت آن بکار گرفت. او همچنین بهترین مصالح را از داخل و خارج کشور تهیه نمود و ساخت بنا را بسرعت پایان برد. این بنا در دوره زندیه به‌عنوان محل استقرار حکومت و در دوره قاجاریه به‌عنوان محل زندگی فرمانداران محلی استفاده گردید. همچنین عبدالحسین میرزا فرمانفرما حکمران فارس دستور به بازسازی مینیاتورهای نقاشی شده در این بنا را صادر کرد.
در زمان سلسله پهلوی از ارگ به‌عنوان زندان استفاده شد. در سال 1350 این ارگ به اداره فرهنگ و هنر وقت واگذار شد. این بنای عظیم اکنون تحت نظارت سازمان میراث فرهنگی جمهوری اسلامی ایران اداره می شود و از چند سال پیش کار مرمت این بنا آغاز شده‌ است تا به عنوان موزه بزرگ فارس مورد استفاده قرار گیرد.

مسجد جامع عتیق شیراز

مسجد جامع عتیق یا مسجد جمعه یا مسجد جامع یا مسجد آدینه، از کهن ترین مساجد قدیمی شیراز است که در مشرق شاهچراغ قرار دارد.
این مسجد دو ایوانی در سال 281 ه.ق. به دستور عمرولیث صفاری ساخته شد. ساختمان مسجد که اولین هسته تاریخی شهر شیراز است مشتمل بر بنایی مرتفع است که دارای چندین حجره و شبستان است و برخی قسمت های آن دوطبقه می باشد. این مسجد دارای 6 درب ورودی و خروجی بوده است. یک درب در ضلع شمالی، یک درب در ضلع جنوبی، دو درب در ضلع غربی و دو درب در ضلع شرقی.