جاذبه های گردشگری

روستای جواهرده

روستای جواهر ده در فاصله 27 کیلومتری رامسر در دهستان سخت‌سر و در ارتفاعات 2000 متری البرز، در دامنه کوه‌های مرتفع سماسوس و در میان مراتع و چمن زارها واقع شده است .
لپاسر با چشمه‌های معروف و درمانی آن و سماموس و مقبره شاه یحیی ، قله سماموس که دارای یخچال‌های دایمی است از جاهای دیدنی و جذاب روستای جواهرده است. جویبارهای بالادست این روستا با آبشارهای زیبا ، پارک جنگلی وسیعی در میان دره که در کنار رود صفارود جای دارد و رودخانه‌ای با آب معدنی گازدار از جاذبه‌های گردشگری این منطقه به شمار می‌رود .
این روستای زیبا علاوه بر ویژگی های طبیعی، تاریخ چندین هزار ساله ای را در دل خود جای داده است. ولی متاسفانه حفاری های غیر مجاز که در داخل گورهای باستانی آن انجام می شود، موجب به یغما رفتن یادگارهای این روستای تاریخی شده است.
آثار تاریخی چون مسجد آدینه که بر طبق گفته ای درگذشته‌های دور معبد و آتشکده‌ای زرتشتی بوده و طبق گفته ای دیگر مربوط به میتراپرستان بوده است و تاریخی 700 ساله دارد و نیز گورهای گبری که در منطقه پراکنده است از آثار تاریخی آن به شمار می‌آید . گورستان گبری به دوره پیش از اسلام تعلق دارد و در فاصله دو کیلومتری روستا و در دامنه کوه وژک ، واقع شده است .
جاده دسترسی به جواهرده از غرب رامسر آغاز شده و در تمام طول مسیر با شیبی تند در کنار دره و رودخانه صفارود ادامه می‌یابد. با افزایش ارتفاع در طول مسیر، به تدریج نوع پوشش گیاهی تغییر یافته و از تراکم درختان نیز کاسته می‌شود . در نزدیکی جواهرده، منطقه کاملا از پوشش جنگلی خارج شده و به چمن زار و بوته زار تغییر شکل می‌یابد. از همین نقطه روستای جواهرده دیده می‌شود .
آبشارهای زیبایی در منطقه جواهرده ، خودنمایی می‌کنند که مقصد بسیاری از گردشگران و طبیعت دوستان به‌حساب می‌آیند . یکی از این آبشارها در انتهای روستا و در کنار تخته‌سنگ بزرگی ، پذیرای مهمانان روستاست . آبشار صفارود یا آبشار اول جواهرده نیز در 15 کیلومتری جنوب شهر رامسر و در مسیر جاده جواهرده قرار دارد . این آبشار فصلی بوده ولی در مواقع پرآب بودنش منظره زیبایی دارد . رودخانه صفارود یکی از مواهب طبیعی این منطقه ، از دامنه‌های شرقی کوه سماسوس در 24 کیلومتری جنوب غرب رامسر سرچشمه گرفته و ضمن عبور از روستاهای جواهرده ، تنگ دره و صیقل محله از میان جنگل عبور کرده و در شهر رامسر به دریا می‌ریزد . رامسر و جواهرده از مقاصد اصلی مسافران شمال است .
در مورد نام این روستا عقاید مختلفی وجود دارد، برخی آن را «جورده» به معنی ده بالا و مرتفع ترین روستای کوهستان برشمرده اند ، عده ای دیگر ده را به دلیل به دست آمدن آثار قیمتی ، طلا و جواهرات «جواهرده» می نامند ، تعدادی دیگر نیز به دلیل باستانی بودن و زیبایی خاص طبیعی کوهستانی _ جنگلی ، این نام را برای ده برشمرده اند. در عین حال به اعتقاد مردمان قدیم ، در روزگاران گذشته زنی به نام جواهر حاکم این منطقه بوده و جواهرده از نام او برگرفته شده است.

دریاچه قو

دریاچه قو درواقع برکه ای کوچک در نزدیکی روستای جواهرده است که با سرمایه گذاری بخش خصوصی توسعه پیدا کرده است . فضای سرسبز و جنگل های اطراف دریاچه زیبایی آن را دو چندان کرده و این مکان را تبدیل به یکی از مناطق گردشگری رامسر نموده است .
علاوه بر تماشای دریاچه و فضای زیبای اطراف آن می توان با کرایه قایق های پارویی گشتی نیز در دریاچه زد .
همچنین رستوران کنار دریاچه با غذاهای خوشمزه آماده پذیرایی از مسافران است ، می توانید با سفارش غذا در این رستوران در کنار تماشای فضای دلنشین دریاچه غذای خود را میل نمایید .
به دلیل خصوصی بودن منطقه تنها با سفارش غذا از رستوران واقع در آن می توانید از امکانات و اقامت در دریاچه استفاده کنید .

مجتمع تفریحی شهر سبز (تله کابین رامسر)

مجتمع عظیم رفاهی تفریحی شهر سبز یک مجموعه کامل توریستی می باشد که در سه فاز ساحلی ، کوهپایه ای و مرتفع با دارا بودن طیف وسیعی از جاذبه ها و امکانات از ساحل دریا تا قله مرتفع سماموس محیط مفرح و زیبایی را فراهم نموده است .
این مجتمع که با آخرین استاندارد های روز دنیا و در سال 1389 به بهره برداری رسیده است در فاز ساحلی شامل ایستگاه نخست تله کابین ، آژانس مسافرتی شهر سبز ( برگزار کننده های تور ها و رزرو هتل های داخلی ) فروشگاه ها و مراکز خرید لوکس و خدمات رفاهی تفریحی ، مرکز ماساژ ، کلوپ دریایی با امکانات متنوعی چون جت اسکی ، پاراسلینگ ( بالن متصل به قایق تندرو) شاتل ( قایقی موشک مانند متصل به قایق تندرو ) و کشتی تفریحی مایا ( تنها شناور مسافربری و تفریحی و گردشگری لوکس و نوساز دریای خزر ، دارای کافی شاپ و رستوران ) ، در فاز کوهپایه ای شامل شهر بازی سرزمین رویا ها با طراحی بی نظیر و بازی های جذاب ، دلهره آور و تکرار نشدنی ، پیست های ورزشی کارتینگ ( پیست ماشین ) ، پیست ATV ( پیست موتور چهار چرخ) و زمین بازی استاندارد پینت بال ( ورزشی مهیج ، رقابتی و گروهی بین دو گروه مسلح با تفنگ هایی که رنگ پرتاب می کنند ) ، سالن بیلیارد ، بزرگترین سینمای 6 بعدی منطقه و در فاز مرتفع شامل هتل جنگلی بام رامسر و سوئیت های VIP بر فراز قله سماموس ، مسیر پیاده روی کوهستانی با نمای بسیار زیبا در حدود 600 پله و 1300 متر مسیر سنگفرش در میان جنگل و کوهستان و رسیدن به قله 1200 متری ایلمیلی با چشم اندازی بی نظیر از کوه و دریا ، زیپ لاین ( سرگرمی پرهیجانی که در آن فرد با متصل شدن به طنابی در ارتفاع بالا مسیری را بین دو نقطه با سرعت طی می کند ، بین هر زیپ لاین پل معلق و پرهیجان باریک چوبی ای که از روی دره رد می شود وجود دارد که افراد باید از آن گذر کنند ، در کل شامل 3 خط زیپ و دو پل معلق چوبی در بین آن ها می باشد ) و تله کابین ( که از ایستگاه نخست در ساحل آغاز شده و در مدت حدود 12 تا 15 دقیقه و طی 2000 متر و بالا رفتن تا ارتفاع 700 متری و گذر از جنگل های کوهستانی به ایستگاه دوم در قله زیبا و همیشه سبز ایلمیلی می رسد ، این تله کابین که بزرگترین تله کابین ایران و تنها تله کابین در خاورمیانه است که ساحل دریا را به ارتفاعات جنگل متصل می کند گنجایش جابجایی 4500 الی 6000 نفر در روز را دارد و از ایمن ترین تله کابین های موجود در دنیا است ) می باشد .
همچنین طراحی محیطی زیبا ، مناطق بکر گردشگری ، آب نمای موزیکال ، چندین رستوران ، کافی شاپ ، تالار و تفرجگاه زیبای کوهستانی نیز از دیگر قسمت های جذاب در مجتمع تفریحی رفاهی شهر سبز رامسر می باشد .
جشنواره ها و کنسرت های مختلفی در سالن ها و تالار های مجموعه تفریحی شهر سبز برگزار شده اند از جمله کنسرت سالار عقیلی ، امید حاجیلی و بابک جهانبخش ، جشنواره سفره ایرانی و کنسرت سراسر خنده با اجرای یوسف کرمی .
همچنین لازم به ذکر است که میهمانان در طی حضور و استفاده از کلیه دستگاهها و امکانات مجتمع ، تحت حمایت بیمه مسئولیت قرار دارند .

پلاژ ساحل لیدو

پلاژ ساحل لیدو که در پارک ساحلی واقع شده با دارا بودن محل مناسب برای شنای آقایان و بانوان به همراه سرویس بهداشتی و دوش برای شنا و اتراق در کنار ساحل و تدارک نهار توسط خودتان پیشنهاد می شود .
همچنین می توانید از رستوران و چایخانه واقع در پارک ساحلی استفاده کنید و فرزندانتان از بازی در پارک بازی کودکان لذت ببرند و یا اسب سواری کنند .

پلاژ ساحل توسکا سرا

پلاژ توسکا سرا که از پلاژ های محبوب بین گردشگران شمالی است نام خود را از رستوران و استخر توسکا سرا گرفته و دارای امکانات زیادی همچون رستوران ، فروشگاه صنایع دستی و حیوانات تاکسیدرمی شده ، کتاب فروشی ، قایق سواری ، شهر بازی با بازی های مهیج ، سالن تیراندازی و محل شنا است .

قله و قلعه مارکوه (بام رامسر)

در جنوب شرقی رامسر و شرق شهر کتالم از توابع رامسر ( مابین تنکابن و رامسر ) کوهی صخره ای با ارتفاعی کم وجود دارد . این کوه با وسعت ‎ 600 هزار مترمربع با انواع درختچه ها، درختان انجیلی، بلوط ، شمشاد و ازگیل پوشیده شده و ارتفاع قله از سطح دریا حدود ‎ 500 متر است . در قسمت های شمالی این کوه جنگل متراکمی از درختان چند صد ساله خصوصا شمشاد وجود دارد که زیستگاه جانوران و برخی پرندگان نایاب است . قله مارکوه با موقعیت خاصی که دارد در همه ادوار تاریخ مورد توجه بوده است ، چرا که در منتهی الیه شمال البرز قرار گرفته و نزدیک دریا می باشد و از سمت جنوب تا ارتفاعات گرسماسر که فاصله زیادی از همدیگر دارند همه جا را می توان زیر نظر قرار داد . از بالای آن براحتی می توان از شمال تا دریا ، از شرق تا تنکابن ، از غرب تا رامسر و از جنوب نیز کوههای البرز را تحت نظر داشت . به همین علت به عنوان بام راسمر نیز از آن یاد می شود .
اما این تنها ویژگی گردشگری بودن این کوه نیست . بر روی قله کوه مارکوه ، قلعه ای قدیمی که قدمت آن دقیقا مشخص نیست ( احتمالا پیش از اسلام ، بعضی نیز معتقدند قرن سوم تا نهم هجری) وجود دارد که با گذشت چندین قرن هنوز آثاری از آن بر جای مانده است . این بنا به نام قلعه مارکوه شهرت دارد . وضع داخلی قلعه مارکوه از لحاظ وسعت به نحوی است که گنجایش صد سرباز را دارد و همگی به راحتی می توانند در آن سکنی گزینند .
در وسط قلعه چاهی است که بر اساس روایات محلی ، روزگاری میان آن و قلعه ای به نام قلعه باغ که در نیاسته رامسر واقع است و فاصله به نسبت زیادی با مارکوه دارد راه ارتباطی وجود داشت .
مساحت قلعه مارکوه در حدود 600 متر مربع است که از این بنای عظیم تنها چهار حصار جانبی و برج های پشتیبان جانبی آن باقی مانده است اما با این وجود باز هم تماشاییست . در ضلع جنوبی کوه در حدود 300 پله سنگی وجود دارد که شما را به بالای کوه و قلعه مارکوه می رساند . این پله ها کوتاه و کم عرض بوده که مسیر رسیدن به قلعه را کمی راحت کرده اما به دلیل تعداد زیاد آن برای افراد مسن و سالخورده سخت و دشوار است . مصالح به کار رفته در قلعه مارکوه عمدتا سنگ و گچ و ساروج است .
این اثر در تاریخ 25 اسفند 1379 با شماره ثبت 3484 به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

کاخ موزه تماشاگه خزر(کاخ مرمر)

ملقب به کاخ سلطنتی رامسر - کاخ مرمر رامسر - موزه کاخ رامسر - موزه تماشاگه خزر
کاخ سلطنتی مرمر رامسر به دستور رضا شاه پهلوی در سال 1316 برای اقامت خاندان سلطنتی پهلوی در رامسر و نزدیکی هتل قدیم ساخته شد که از نفیس ترین آثار دوران پهلوی در شمال کشور محسوب می شود . ساخت مجموعه کاخ مرمر به مساحت 600 متر مربع در محوطه ای حدود 60000 متر مربع به مدت 4 سال به طول انجامید .
در بنای این کاخ تماما از سنگ مرمر سفید استفاده شده ، همچنین در دو سوی پلکان پشت کاخ ، دو مجسمه مرمرین ببر قرار دارد ( به گفته ای بعد از مشاهده دو ببر مازندران در جنگل های نزدیک کاخ که آن زمان هنوز منقرض نشده بودند ، به دستور رضا شاه این دو مجسمه ساخته می شود ) به همین علت این کاخ به کاخ مرمر شهره یافت .
محوطه این کاخ سرشار از گونه های گیاهی متنوع و متعددی است که برخی از آنها برای اولین بار در ایران در این کاخ کاشته شدند که حتی نمونه هایی از آن ها در خاورمیانه بی نظیر هستند و این باغ را به باغ گیاه شناسی زیبایی مبدل نموده است .
پس از انقلاب مالکیت کاخ مرمر رامسر به عهده بنیاد مستضعفان بود . در سال 1358 این کاخ به مدت 45 روز برای عموم بازگشایی شد اما به دلایل مسائل امنیتی کاخ رامسر به مدت 21 سال بسته شد . برخی افراد بومی معتقدند به دلیل سرقت اشیای بسیاری از کاخ ، درب های کاخ بسته و اشیای باقی مانده به تهران منتقل شده اند .
در سال 1378 کاخ رامسر در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و بعد از یک سال مرمت به صورت موزه به منظور نمایش کاخ و آثار متعلق به کاخ با نام تماشاگه خزر برای عموم بازگشایی شد .
آثار به نمایش در آمده در این کاخ موزه رامسر (تماشاگه خزر) شامل مبلمان ، شمعدان‌ها و بوفه‌های آنتیک، مجسمه‌های برنزی و مرمرین نفیس و تابلوهایی نقاشی از هنرمندان مشهور جهان است .
در طی سال های اخیر نمایشگاه ها و جشنواره های مختلفی از جمله جشنواره بهار نارنج و جشنواره روز کودک ، همچنین نمایشگاه صنایع دستی و قوم شناسی در این کاخ موزه برگزار شده است .

مدرسه دارالفنون

دارالفنون نام مدرسه ‌ای است که در خیابان ناصر خسرو تهران واقع است . دارالفنون به ابتکار امیرکبیر در زمان ناصرالدین‌شاه برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران تأسیس شد . دارالفنون را می‌توان نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران دانست . در نوشته‌های ایرانی تا دیر زمانی همه دانشگاه‌های خارجی را دارالفنون می‌خواندند .
امیرکبیر پس از سفر به روسیه ، متوجه نیاز فوری کشور به مرکز آموزش عالی گردید . لذا از ابتدای صدارت خود ، برای ایجاد این مرکز تلاش کرد اما هیچ‌گاه شاهد افتتاح آن نشد . نخستین دسته از اساتید به سرپرستی دکتر یاکوب ادوارد پولاک ، دو روز پس از دست‌گیری و تبعید امیرکبیر به تهران رسیدند و با استقبال گرمی مواجه نشدند . دارالفنون در روز یکشنبه ششم دی ماه 1230 ، سیزده روز پیش از قتل امیرکبیر و با حضور ناصرالدین شاه ، آقاخان نوری صدراعظم جدید و گروهی از دانشمندان و معلمین ایرانی و اروپایی با 30 نفر شاگرد رسما گشایش یافت .
از نامه‌های به جا مانده از امیرکبیر و مندرجات روزنامه وقایع اتفاقیه و اسناد دیگر برمی آید در آغاز نام خاصی برای این واحد آموزشی در دست ساخت ، در نظر نگرفته بودند و از این بنا با عناوین مدرسه ، مدرسه جدید ، مکتب خانه پادشاهی ، تعلیم خانه ، معلم خانه و مدرسه نظامیه یاد شده‌است . در آخرین نامه‌ای که امیرکبیر به سفیر ایران در روسیه برای پیگیری جذب استادان اروپایی می‌نویسد ، از این بنا به عنوان مدرسه نظامیه یاد می‌کند .
در منابع پیش و پس از تاسیس دارالفنون ، به خصوص در خاطرات دانش‌آموختگان اروپا به واژه دارالفنون برمی خوریم .
دارالفنون مجهز به آزمایشگاه فیزیک و شیمی و داروسازی ، چاپخانه ، کتابخانه ، سفره خانه یا غذاخوری بود . در یکی از اتاق های آن دو اسکلت برای آموزش دانشجویان پزشکی نگهداری می‌شد . در نیمه اول سال1304 قمری نیرالملوک وزیر علوم با همکاری امین السلطان وزیر مالیه با خرید و تخریب خانه‌های ساکنان ضلع جنوبی مدرسه ، تالار بزرگ نمایش را ساخت تا ناصرالدین شاه ، که در سفر فرنگ با تئاتر آشنا شده بود ، در آن به تماشای تئاتر بپردازد . در اصلی مدرسه ابتدا به خیابان باب همایون باز می‌شد که بنا به مصالحی آن را بستند و در ورودی را به خیابان ناصریه یا ناصر خسرو فعلی باز کردند .
ساختمان دارالفنون زمان امیرکبیر هشتاد سال پابرجا ماند و با وجودی که همچنان قابل استفاده بود ، در سال 1308 خورشیدی تخریب شد .
در این سال میرزا یحیی خان اعتمادالدوله قراگزلو وزیر معارف وقت ، ساختمان اولیه را در هم کوبید و با نقشه و نظارت مارکف ، مهندس روسی ، ساختمان فعلی را به جای آن ساخت . علی اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت نیز در سال 1313 خورشیدی در شمال و جنوب ، عمارتی را بر آن افزود .
مدرسة دارالفنون تا سال 1364 شمسی به فعالیت خود ادامه داد و پس از آن به عنوان مرکز تربیت معلم و مدتی به عنوان مرکز آموزش عالی ضمن خدمت فرهنگیان مورد بهره‌برداری قرار گرفت . سازمان میراث فرهنگی در تاریخ 11/6/1375 این بنا را با شمارة 1748 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رساند .
از سال 1378 که دیگر تقریبا این مدرسه به مخروبه ای تبدیل شده بود برنامه مرمت آن آغاز شد و تاکنون بعد از گذشت 17 سال هنوز ادامه دارد .

باغ فردوس(موزه سینمای ایران)

باغ و عمارت ییلاقی فردوس در اراضی محمدیه با دو عمارت در شمال و جنوب به دستور محمد شاه قاجار (1264-1250) ساخته شد که عمارت شمالی به کلی ویران و عمارت جنوبی فعلا پا برجاست .
مساحت باغ 20 هزار متر مربع و طولش در حدود 280 متر و مساحت عمارت 1000 متر مربع ، شامل سه طبقه و نیم ، به عرض 26 متر و به طول تقریبا 34 متر است . شیب زمین آن از شمال غربی به جنوب شرقی است و تندی این شیب به حدی است که کف طبقه اول بنا با قسمت جنوبی باغ و سقف آن با قسمت شمالی باغ هم سطح است .
این باغ و عمارت داخل آن در طی سال های متمادی و دست به دست گشتن توسط مالکان مختلف در دوره های بسیاری رو به خرابی نهاد ، آباد می شد و دوباره به خاطر بی اهمیتی مالکان رو به ویرانی می گذاشت .
در سال 1336 شمسی باغ فردوس بین وزارت آموزش و پرورش و شهرداری تقسیم شد . در این هنگام بنیاد فرح پهلوی باغ فردوس را از شهرداری خریداری و پیرو تصمیمی که مبنی بر احیاء باغ فردوس برای برگزاری جشن های فرهنگ و هنر در این مکان گرفته شده بود مرمت باغ به سازمان رادیو و تلویزیون ایران سپرده شد . در این دوران این باغ مرکز فعالت های هنری شد و پس از انقلاب اسلامی نیز در سال 1358 زیر پوشش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درآمد و به عنوان مرکز آموزش فیلمسازی از آن استفاده می شد و بالاخره در سال 1381 به عنوان موزه سینما مورد بهره برداری قرار گرفت .
موزه سینمای ایران با هدف گردآوری ، حفظ ، ثبت و عرضه مناسب میراث سینمای ایران در شهریورماه 1373 با تدبیر و همت مدیران شرکت توسعه فضاهای فرهنگی وابسته به شهرداری تهران پاگرفت و در خرداد ماه 1377 به ثمر نشست و ساختمان قدیمی موزه واقع در کوچه پیرنیا ، خیابان لاله زار ، با حضور سینماگران وعلاقه مندان و معاون اول ریاست جمهوری جناب اقای حبیبی گشایش یافت . چهار سال بعد موزه به مکان فعلی خود در باغ فردوس منتقل شد و در شهریور ماه 1381 با حضور ریاست محترم جمهور وقت ، حجت الاسلام سید محمد خاتمی باز گشایش شد .

موزه هنر های معاصر

موزه هنرهای معاصر تهران که در ضلع شمالی بلوار کشاورز و غرب پارک لاله تهران واقع شده است در سال 1356 خورشیدی به کوشش و ابتکار کامران دیبا ( آرشیتکت ایرانی ) و با پشتیبانی فرح پهلوی در زمینی به مساحت 2000 متر مربع (به جز باغ تندیس‌ها) بنا شد . ساختمانی که کارکردش تنها و تنها موزه است ، ساختمانی که هنوز هم پا برجاست و به رغم وجود موزه ­های بسیار در ایران ، تنها ساختمانی است که تنها برای موزه ساخته شده است .
موزه هنرهای معاصر در زمینی به مساحت 2400 مترمربع و با زیربنایی حدود 2700 مترمربع با 9 گالری 2000 متری ساخته شد . در این ساختمان که در محوطه­ ای به مساحت 7000 متر بنا نهاده شده 9 گالری ، سالن اجتماعات 196 متری و کتابخانه 164 متری نیز وجود دارد .
موزه هنرهای معاصر مرکز فعالیت‌ها و رویدادهای مهم هنری ایران در زمینه هنرهای تجسمی به شمار می‌آید . این موزه شامل مهم‌ترین و جامع‌ترین مجموعه از هنر غربی در قاره آسیا در زمان تاسیس خود است .
ساختمان موزه که یکی از نمونه‌های با ارزش و کم همتای معماری نوین ایران است‌ ، با الهام از معماری سنتی ایران و مفاهیم فلسفی آن بنا شده است‌ . طراحی و معماری این بنا به دست کامران دیبا انجام گرفته است‌ . هشتی‌ ، چهارسو ، معبر و گذرگاه از جمله عناصر چشم‌نوازی هستند که بازدیدکنندگان هنر دوست را به تأمل در هنر و فرهنگ ایران زمین وا می‌دارند .
ساختمان موزه تلفیقی از معماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده است‌ . تندیس‌هایی زیبا و با ارزش از هنرمندان معاصر همچون هنری مو ر، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی فضای سبز اطراف را به پارک مجسمه بدل ساخته است‌ . بیننده مسیری چرخشی را در گرداگرد فضای اصلی موزه می‌پیماید و پس از تماشای نگارخانه‌ها ، به هشتی می‌رسد . در دل هشتی‌ ، اثر زیبا و نوین ماده و فکر ، که توسط هنرمند ژاپنی‌ ، نوریوکی هاراگوچی‌ ، از روغن و پولاد ساخته شده است‌ خود نمایی می‌کند .
مجموعه دایمی موزه هنرهای معاصر تهران بیش از 4000 اثر ارزشمند و یکتا تشکیل شده که به نخبگان دیروز و امروز هنرهای تجسمی ایران و جهان تعلق دارد و در مالکیت موزه است‌ . آثاری از هنرمندان پرآوازه مانند رنوار ، لوترک‌ ، گوگن‌ ، پیکاسو ، ماکس ارنست و ماگریت از آن جمله‌اند .

پارک ملی (جنگلی) سرخه حصار

سرخه‌حصار یکی از پارک‌های ملّی ایران است که در شرق تهران قرارگرفته و مساحت آن در حدود 9168 هکتار می‌باشد که به جز بخش شمال شرقی آن که به عنوان پارک جنگلی سرخه حصار برای عموم آزاد است مابقی این ناحیه تحت کنترل و حفاظت سازمان محیط زیست قرار دارد .
سرخه حصار یکی از قدیمییترین شکارگاه‌های ایران محسوب شده به همین خاطر در گذشته از اهمیت خاصی برخوردار بود . همچو پارک ملی خجیر با بیش از دویست سال به عنوان شکارگاه سلطنتی مورد حفاظت قرار گرفت .
آب و هوای این منطقه نیمه خشک است و اختلاف درجه حرارت روز و شب در آن بالا است .
این منطقه از وجود رودخانه جاجرود بهره می‌برد که پس از سد لتیان ، در حاشیه منطقه جریان پیدا می‌کند و در شهرک پارچین از منطقه خارج می‌شود .
پارک ملی سرخه حصار همچو پارک ملی خجیر دارای اکوسیستمی یکسان می‌باشد .
به علت نزدیکی به ناحیه گرمسیری ورامین از یک سو و متاثر از ارتفاعات البرز مرکزی از سوی دیگر و به دلیل داشتن پستی و بلندی ها و وسعت بسیار از نظر پوشش گیاهی دارای سیمای متفاوتی است .
قسمت شمال شرقی به عنوان پارک جنگلی سرخه حصار با کشیدگی شرقی – غربی ، در قالب یک مجموعه و با مساحتی بالغ بر 540 هکتار در شرق تهران و منطقه 13 قرار گرفته است که از شمال به بزرگراه شهید یاسینی ، از غرب به بزرگراه شهید دوران و از جنوب به اراضی ملی منطقه حفاظت شده سرخه حصار و پادگان نظامی ، محدود گردیده است .

پارک جنگلی چیتگر

پارک جنگلی چیتگر با مساحت تقریبی 950 هکتار از دیرباز مرکز جذب جمعیت جهت گذراندن اوقات فراغت ساکنان شهر تهران بوده است . این پارک از جنوب به اتوبان و خط متروی تهران ـ کرج ، از شمال به اتوبان در حال احداث رسالت و از غرب به پیکان شهر و باغ گیاه شناسی محدود می گردد .
پوشش درختی پارک در مجموع مساحتی در حدود 734 هکتار را در بر می گیرد . حدود 53 درصد از این درختان را گونه های سوزنی برگ مانند کاج الداریکا، سرو نقره‌ای و سرو خمره‌ای و حدود 47٪ از درختان را 9 گونه درختی پهن‌برگ (از جمله اقاقیا، زبان گنجشک، نارون چتری، ارغوان، داغداغان، افرای زینتی، پلت، بلوط و ایلان) تشکیل می دهند .
طی سالیان گذشته ، آتش سوزی هایی در پارک اتفاق افتاده است که اغلب آنها در قطعات کاج تهران بوده است و بیشتر در اثر بی احتیاحی بازدیدکنندگان گزارش شده است . علت دیگر آن قابلیت زیاد اشتعال برگهای سوزنی ریخته شده و خشکیده گونه کاج تهران می باشد .
از مجموعه 5 ایستگاه مترو که در کنار منطقه 22 قرار دارند ، 2 ایستگاه در مجاورت پارک چیتگر واقع شده اند .
در پارک جنگلی چیتگر ، حدود 14 کیلومتر جاده آسفالته درجه یک ( یک کیلومتر بلوار است ) و تقریباً 50 کیلومتر جاده خاکی درجه دو ، وجود دارد .
هدف از احداث این بوستان جنگلی که در آغاز مسیر وزیدن باد غربی به شهر تهران قرار گرفته ، بالا بردن مقدار اکسیژن هوای تهران بوده‌است .
دریاچه مصنوعی شهدای خلیج فارس ( چیتگر ) در مجاورت این پارک جنگلی واقع شده است و خیلی ها برای گذروندن اوقات فراغت به این منطقه می روند . در این مجموعه امکان انجام بازی های دریایی هم وجود دارد . دریاچه چیتگر ، بزرگترین دریاچه مصنوعی کشور است که مساحت آن حدود 140 هکتار است .
در مجموع منطقه ای که پارک چیتگر در آن واقع گردیده است ، بسته به نقاط مختلف آن ، دارای عوارض و پستی و بلندیهای بسیاری می باشد و به همین نسبت نوسانات شیب آن زیاد است و از صفر شروع و تا هشتاد درصد نیز می‌رسد . امتداد اصلی پارک در جهت شرقی ـ غربی قرار گرفته و پستی و بلندیهای عمده را تپه ماهور تشکیل می دهد .

پارک جنگلی لویزان

پارک جنگلی لویزان به وسعت 1100 هکتار ، در شمال شرق تهران قرار دارد . و بزرگ ترین فضای سبز تهران به شمار می رود که بیشتر فضای آن کاربرد تفریحی دارد .
پارک لویزان فضای مناسبی برای تفریح خانواده‌ها می‌باشد و با توجه به فضای طبیعی و مسیری که از میان طبیعت با صفای پارک میگذرد، چشمان گردشگران و بازدید کنندگان را به میهمانی مناظری دلنشین دعوت می‌کند و لحظاتی شاد ، مفرح و به یاد ماندنی را برای آنان رقم می زند . گوارای وجودتان !
لویزان یکی از بوستان های بزرگ و دل نواز تهران است . بنابراین در آنجا می توانید حسابی از طبیعت لذت ببرید . این بوستان پر است از درختان : کاج ، انواع سرو ، چنار ، اقاقیا ، زبان گنجشک ، توت ، مو و... .
در بالاترین بخش پارک جنگلی لویزان چندین هتل ، سفره خانه ، بوفه ، کافی شاپ ، تالار و یک مسجد وجود دارد .
از بالای پارک جنگلی لویزان می توان چشم انداز بسیار زیبای شهر تهران را از لابه لای درختان همیشه سبز آن به تماشا نشست . به ویژه هنگام شب ، تماشای تهران از این پارک بسیار لذت بخش است .

حافظیه (آرامگاه حافظ)

حافظ شیرازی از جمله مشاهیر ایران و استان فارس است و آرامگاه وی نیز یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر شیراز به حساب می‌آید. به طوری که سالانه گردشگران داخلی و خارجی فراوانی برای دیدن این آرامگاه به شیراز سفر می‌کنند .
نخستین بنای آرامگاه حافظ شیرازی، به دستور میرزا ابوالقاسم گورکانی؛ حکمران فارس در سال 865 قمری ساخته شد . در آن زمان شمس‌الدین محمد یغمایی وزیر ابوالقاسم گورکانی، بر فراز قبر حافظ عمارت و گنبدی ساخت که جلوی آن نیز حوض آب قرار داشت . در زمان شاه عباس، این آرامگاه مورد مرمت قرار گرفت. کریم خان زند نیز به علت خرابی‌های این بنا، ساختمان زیبایی به سبک بناهای آن دوره بر مدفن خواجه شیراز ساخت. همچنین در جلو آن تالاری با 4 ستون سنگی یکپارچه و بلند برای آرامگاه حافظ طراحی و اجرا شد . پس از کریم‌ خان زند، در سال 1295 معتمد الدوله فرهاد میرزا؛ والی فارس نرده آهنی اطراف قبر خواجه شیراز کشید و این آرامگاه را مرمت کرد . در سال 1317 قمری ملا شاه جهان زردشتی، تصمیم به تخریب و بازسازی بنای جدیدی برای آرامگاه حافظ می‌گیرد، اما با مخالفت یکی از سادات شیراز مبنی بر این که یک زرتشتی می‌خواهد چنین کاری بکند، آرامگاه حافظ تخریب می‌شود و شکستگی در سنگ قبر خواجه به وجود می‌آید . بعد از این واقعه، آرامگاه حافظ به شکل نیمه ویران می‌ماند تا سال 1319 قمری. در آن سال منصور میرزا فرمانفرمای فارس به دستور مظفرالدین شاه تعمیراتی در این ارامگاه صورت می‌دهد . در سال 1311 شمسی فرج الله بهرامی نیز تعمیراتی اساسی در باغ، آرامگاه و دیوارهای اطراف آن انجام می‌دهد.
این اثر تاریخی که قدمت آن به دوره مظفریان برمی‌گردد، در سال 1316 شمسی به دستور رضا پهلوی و با طرح آندره گدار؛ معمار مشهور فرانسوی، با حفظ 4 ستون به شکل امروزی تجدید بنا شد. همچنین در جنوب آن، باغ و نارنجستان زیبایی با 2 حوض مستطیل ساخته شد . آندره گدار فرانسوی که در آن زمان مدیرکل باستانشناسی بود، دستور داد 4 ستون دوره زندیه در جای خود حفظ شود و 16 ستون در اطراف آن اضافه و ایوان فعلی ساخته شود . جمع کل بنای حافظیه در آن سال 2200 مترمربع بود و با یک ایوان 20 ستونی به 2 قسمت تقسیم می‌شد. قبر حافظ شیرازی نیز در وسط محوطه شمالی و یک متر بلندتر از اطراف که به وسیله 5 ردیف پله در دسترس است، قرار دارد.
در دوره جمهوری اسلامی و در سال 1386 اولین مرمت جدی و بازسازی، تمیز کردن سطح مسی روی گنبد، مرمت بخش‌های خراب ساختمان‌های اطراف و همچنین متصل کردن مقبره‌ها و باغ‌های اطراف به مجموعه صورت گرفت.
آرامگاه خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی، در سال 1354 توسط وزارت فرهنگ و هنر با شماره 1009 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

سعدیه (آرامگاه سعدی)

بنای اصلی و اولیه آرامگاه شیخ مصلح‌الدین مشرف بن عبدالله مشهور به سعدی شیرازی شاعر قرن ششم هجری مربوط به دوره اتابکان فارس است و نخستین‌بار ابن بطوطه مراکشی در حدود سال 750 قمری آن را مشاهده کرد.
این مکان در ابتدا خانقاه سعدی بوده که وی اواخر عمرش را در آنجا می‌گذرانده و سپس در همانجا دفن شده ‌است. برای نخستین‌بار در قرن هفتم توسط خواجه شمس الدین محمد صاحبدیوانی وزیر معروف آباقاخان، مقبره‌ای بر فراز قبر سعدی ساخته شد.
در سال 998 به حکم یعقوب ذوالقدر، حکمران فارس، خانقاه شیخ ویران شد و اثری از آن باقی نماند. در سال 1187 قمری به دستور کریمخان زند، بنایی 2 طبقه معروف به عمارتی ملوکانه از گچ و آجر بر بالای مزار سعدی بنا شد . در دوره قاجاریه توسط فتحعلی شاه این بنا مرمت شد و چند سال بعد نیز حبیب الله خان قوام الملک دستور تعمیر و ترمیم قسمتی از بنا را صادر کرد . بنایی که در زمان کریمخان ساخته شده بود تا سال 1327 شمسی برپا بود و شامل یک ساختمان 2 طبقه آجری مرکب از چند اتاق و طبقه زیرین آن یک متر بلندتر بود .
بنای کنونی این آرامگاه به دستور محمدرضا پهلوی به وسیله انجمن آثار ملی ساخته و در سال 1331 رسما افتتاح شد. این بنا با اقتباسی از چهل ستون اصفهان و ابنیه قدیمی دیگر با معماری جدید ساخته شده است.
زیربنای اصلی آرامگاه حدود 257 متر مربع می‌باشد. ساختمان اصلی آرامگاه شامل دو ایوان عمود بر هم می‌باشد که قبر شیخ در زاویه این دو ایوان قرار گرفته‌است . در اطراف مقبره سعدی، قبور زیادی از بزرگان دین وجود دارند که بنا به وصیت خود، در آنجا مدفون شده‌اند از جمله مهمترین‌های آن می‌توان شوریده شیرازی را نام برد که آرامگاهش به وسیله رواق به آرامگاه سعدی متصل شده‌است .
آرامگاه شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی در سال 1354 توسط وزارت فرهنگ و هنر با شماره 1010 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

آرامگاه خاجوی کرمانی

در شمال شیراز، در دامنه کوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز – اصفهان، در تنگ الله اکبر قرار گرفته است. قبر وی مشرف بر دروازه قرآن می باشد. آب چشمه معروف رکناباد نیز از کنار مقبره خواجو می گذرد.
این آرامگاه در سال 1315 شمسی با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه ای بدون سقف قرار دارد .
در سال 1370 به همت دانشکده ادبیات دانشگاه کرمان، کنگره بزرگداشت خواجو در کرمان برگزار شد و مراسم اختتامیه این کنگره در شیراز انجام شد. با همین انگیزه به همت شهرداری شیراز و استانداری فارس، آرامگاه خواجو مرمت و بازسازی شده که شامل بازسازی کف و بدنه و ایجاد یک سری دیواره های عمودی با مصالح سنگ است. هم چنین مجسمه ای از سر و صورت خواجه از سنگ تراشیده شده، در این مکان قرار گرفته است. بنای آرامگاه خواجوی کرمانی به شماره 916 در فهرست آثار تاریخی به ثبت رسید .

باغ و عمارت دلگشا

این باغ در جبهه شمال شرقی و در سمت جنوب تنگ آب خان و در بستری کوهستانی واقع شده است.قرار گرفتن این باغ در کنار قناتی موسوم به ماریز سعدی و واقع شد ن در محدوده قلعه ای موسوم به کهندژ است. باغ دلگشا یکی از باغ های تاریخی شیراز است که در نزدیکی آرامگاه سعدی واقع شده است. سابقه آبادانی و رونق باغ دلگشا به دوران پیش از اسلام و به دوره حکومت ساسانیان نسبت داده شده است.باغ دلگشا در دوره صفویه نیز از باغ های مهم و تفریحی شیراز بود. به طوری که در تصاویر به جا مانده از جهانگردان اروپایی به این باغ اشاره های فراوان شده است. این باغ که 5/7 هکتار مساحت دارد، هم اکنون از گردشگاه های دیدنی شیراز است.
عمارت این ساختمان به صورت یک تالار با چهار شاه نشین به سبک معماری کاخ های ساسانی بیشاپور ساخته شده که دارای سه طبقه و ایوانی با دو ستون است ،که از معماری زندیه بوده و همچنین دارای آیینه کاری هایی به همراه نقاشی هایی از رنگ روغن با سقف هایی از چوب و گچ بری هایی تزیین شده با نقوش گل و بته است در اطراف سقف ایوان بر روی گچ، اشعاری از شوریده به خط نستعلیق نوشته شده که در نوع خود بی نظیر می نماید اولین کلاه فرنگی در ایران نیز در این باغ به ثبت رسیده است

باغ جنت

باغ جنت از باغهای قدیمی و سنتی شیراز است که مانند باغ ارم دارای راهروه ایی است که در دو طرف درختان کاج وسرو ، زیبائی خاصی به ان داده اند .طرح بهسازی باغ جنت در فضائی به مسعت 27 هکتار اجرا شده و هزینه آن بالغ بر 12 میلیارد ریال بوده است .مساحت کل باغ جنت 54 هکتار می باشد .که 27 هکتار آن متعلق به شهرداری است وهم اکنون 11 هکتار آن زیبا سازی شده است .
از ویژگی های بارز این باغ زیبا ، آبنماهای سراسری ، سروهای بلند و زیبا ، چمنکاری و گلکاری در سراسر باغ و همچنین ایجاد کمپ نوروزی در قسمتی از باغ می باشد. همچنین طرح ایجاد استخر باغ نیز در حال انجام می باشد.