menusearch
mehnavaz.ir

جاذبه های گردشگری

سایت مهنواز در حال تکمیل اطلاعات جاذبه های گردشگری استان ها می باشد
این سایت به فروش می رسد . با ایمیل mehnavaz@gmail.com در ارتباط باشید
مرجع تخصصی گردشگری و مهمان نوازیآگاهانه و با اخلاق سفر کنیم
جستجو
ورودعضویت
استان
شهر
نوع گردشگرینوع گردشگری
ابتدا نوع گردشگری انتخاب شود
زیردسته گردشگری طبیعتزیردسته گردشگری طبیعت
زیردسته گردشگری تاریخیزیردسته گردشگری تاریخی
زیردسته گردشگری مذهبیزیردسته گردشگری مذهبی
زیردسته گردشگری ورزشیزیردسته گردشگری ورزشی
زیردسته گردشگری شهریزیردسته گردشگری شهری
زیردسته گردشگری روستاییزیردسته گردشگری روستایی
زیردسته گردشگری فرهنگی ، هنریزیردسته گردشگری فرهنگی ، هنری
زیردسته خریدزیردسته خرید
زیردسته خدماتزیردسته خدمات
زمانزمان
هزینههزینه
ناحیهناحیه
جستجوی پیشرفته
جستجوی ساده
بستن
مناسب برای گروه هایمناسب برای گروه های
ویژگی مکانویژگی مکان
امکاناتامکانات
مناسب تفریحات ورزشیمناسب تفریحات ورزشی
نمایش فیلتر ها
پاک کردن فیلترها
گردشگری طبیعت
گردشگری تاریخی
گردشگری مذهبی
گردشگری ورزشی
گردشگری شهری
گردشگری روستایی
گردشگری فرهنگی ، هنری
خرید
خدمات شهری
مناسب برای گروه های
ویژگی مکان
خصوصیات و کاربری
دوره تاریخی
امکانات
مناسب تفریحات ورزشی
زمان
هزینه
ناحیه
کجا برم ؟

تپه باستانی هگمتانه

تپه باستانی هگمتانه همدان - همدان

تپه باستانی هگمتانه در داخل محدوده شهر کنونی همدان در دو سوی خیابان اکباتان یا آیباتان واقع شده است.
امروزه بیشتر باستان شناسان، تپهٔ باستانی هگمتانه را بازمانده ی سازه های کاسی، مادی، هخامنشی و پس از آن می‌دانند. مساحت این تپه که پهناورترین تپه باستانی ایران است نزدیک به 30 هکتار می‌باشد که با در نظر گرفتن بخش‌هایی که جزو محدودهٔ تپهٔ باستانی بوده، ولی اینک ساختمانهای مسکونی بر روی آن ساخته شده، به بیش از 40 هکتار نیز می‌رسد.
هگمتانه در زبان ارمنی «اهمتان»، در زبان سریانی و پهلوی «اهمدان» و در گویش نویسندگان عرب «همدان» و در تورات «احتمانا» گفته شده‌است. همچنین، سکه‌هایی از زمان ساسانی کشف شده که محل ضرب آنها «اهمتان» قید شده‌است.
شهر هگمتانه را اقوام آریایی ماد بنا نهادند و آن را پایتخت نخستین شاهنشاهی ایرانی قرار دادند. هرودوت بنای آنرا به دیاکو، نخستین شاه ماد نسبت داده و معتقدست که هفت دیوار داشته که هر کدام به رنگ یکی از سیاره‌ها بوده‌است. ولی گروهی از دانشمندان بنای آن را به فرورتیش، سومین شاه ماد نسبت داده‌اند. روایات مورخین یونانی نیز حاکی است که این شهر در دورهٔ مادها (از اواخر قرن هشتم تا نیمهٔ اول قرن ششم قبل از میلاد)، مدتها مرکز امپراتوری مادها بوده‌ و پس از انقراض آنها نیز به عنوان پایتخت تابستانی و احتمالاً محل خزانهٔ آنها به شمار می‌رفته ‌است.
پس از انقراض مادها، هر چند هگمتانه مرکزیت نخستین را نیافت، ولی به جهت قرار گرفتن در مسیر راه شاهی، که تخت جمشید را به سارد متصل می‌کرد، به عنوان پایتخت تابستانی هخامنشیان مورد توجه خاص بود و از این رو آن را آباد کردند.
از جمله ویژگیهای شهر باستانی هگمتانه، معماری و طرح و نقشه منظم این شهر بوده، که در بین آثار باستانی به دست آمده کم‌ سابقه‌ است. آثار کشف شده حاکی از وجود یک شبکهٔ منظم و پیشرفتهٔ آب‌رسانی در شهر حکومتی مادها و پارت‌ها است.

آرامگاه بابا طاهر

آرامگاه بابا طاهر همدان - همدان

باباطاهر که حدوداً در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم می زیسته، از شعرا و عرفای بزرگ روزگار خویش است. برج آرامگاه باباطاهر بر قاعده‌ای هشت ضلعی واقع شده که ارتفاع آن از سطح فوقانی تپه ‪ ۲۰/۳۵‬متر و از کف خیابان ‪ ۲۵/۳۰‬متر می‌باشد. ستون های هشت گانه برج، قطعه سنگ مزار، کف و پله‌های آرامگاه از سنگ گرانیت حجاری شده است. نما و فرش بنای آرامگاه باباطاهر همدان از سنگ است و در داخل آن کتیبه‌ هایی از کاشی وجود دارد. در محوطه داخلی این ارامگاه ۲۴ دو بیتی بر روی ۲۴ قطعه سنگ زیبا حک شده و در قسمت پایین اطراف محوطه داخلی مزار نصب شده است. بابا لقبی بوده که به پیروان وارسته می‌ داده‌اند و عریان به دلیل بریدن وی از تعلقات دنیوی بوده است.
او یکی از مشهورترین دو بیتی سرایان ایرانی است که گذشت زمان نتوانسته دو بیتی های شور انگیزش را که با لهجه لری سروده شده است، از یادها بزداید. از بابا طاهر علاوه بر دوبیتی ها، آثار ادبی دیگری نیز به جا مانده است که از آن جمله می توان به دو قطعه، چند غزل، مجموعه کلمات قصار عربی و کتابی به نام “سرانجام” اشاره نمود.
بنای مقبره بابا طاهر در گذشته چندین بار بازسازی شده‌است.احداث بنای جدید در سال ۱۳۴۴ خورشیدی با همت انجمن آثار ملی و شهرداری وقت همدان و توسط مهندس محسن فروغی انجام شده‌است. در اطراف بنای جدید فضای سبز وسیعی احداث شده است. این بنای تاریخی طی شمار ۱۷۸۰ در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۷۶ به ثبت آثار تاریخی و ملی ایران رسیده‌است.

آرامگاه بوعلی سینا

آرامگاه بوعلی سینا همدان - همدان

آرامگاه شیخ الرئیس بوعلی سینا یا آرامگاه بوعلی سینا بنای یادبود شیخ‌الرئیس ابن سینا فیلسوف، دانشمند و طبیب مشهور ایرانی است که در میدان بوعلی سینا در مرکز شهرهمدان واقع شده‌است.
بنای ابتدایی این آرامگاه در زمان قاجاریه ساخته شد. در سال ۱۳۳۰ انجمن آثار ملی ایران به مناسبت هزارمین سالروز تولد ابوعلی سینا تصمیم به تجدید بنای آن گرفت. طرح ونقشه بنای فعلی توسط مهندس هوشنگ سیحون به سبک معماری قرنی که بوعلی سینا در آن می زیسته از روی قدیمی‌ترین بنای تاریخ دار اسلامی یعنی برج گنبد قابوس در شهر گنبد کاووس اقتباس شده است.
بنای آرامگاه تلفیقی از دو سبک معماری ایران باستان و ایران بعد از اسلام است. در طراحی این مجموعه از عناصری از هنرمعماری سنتی ایرانی استفاده شده است. عناصری مانند برج، الهام گرفته از برج گنبد قابوس، باغچه‌ها متاثر از باغهای ایرانی، آب نماها الهام گرفته از حوض خانه‌های سنتی و نمائی با روکار سنگهای حجیم و خشن خارا که با سنگ گرانیت کوهستان الوند آراسته شده و نمودار کاخهای باستانی ایرانیان است.
کار ساخت بنای جدید آرامگاه در سال ۱۳۳۳ هجری شمسی به پایان رسید. محل فعلی آرامگاه بوعلی منزل مسکونی ابو سعید دخوک، دوست صمیمی بوعلی سینا بوده است که او نیز در جوار بوعلی سینا مدفون میباشد. درحال حاضر تالار جنوبی آرامگاه به عنوان موزه محل نگهداری سکه، سفال، برنز و سایر اشیاء کشف شده مربوط به هزاره‌های قبل از میلاد و دوران اسلامی اختصاص یافته و در تالار شمالی کتابخانه ای مشتمل بر ۸۰۰۰ جلد کتاب خطی و چاپی نفیس ایرانی و خارجی و غرفه هایی مربوط به آثار بو علی سینا و شعرا و نویسندگان همدانی نگهداری می شود.
در غرفه آثار بوعلی عکسی از جمجه بوعلی نیز در معرض دید گذاشته شده که گمان می رود به هنگام تخریب مقبره قدیمی تهیه شده است. مکمل این بنا بوستانی به شکل نیم دایره با فضای سبز است و نیز تندیس ابوعلی سینا در حالی که کتابی در دست دارد در ضلع شرقی میدان نصب شده است.

غار علیصدر

غار علیصدر همدان - همدان

این غار در فاصله 75 کیلومتری شمال غربی همدان در کوههای زاگرس در ارتفاع 1980 متر از سطح دریا واقع شده‌است. غار آبی علیصدر در ارتفاعات ساری قیه نزدیک روستای علی‌صدر شهرستان کبودراهنگ در استان همدان تشکیل شده‌است.
محوطه غار دالان‌های پیچ در پیچ و دهلیزهای متعددی دارد. از مجموعه رشته آبها، دریاچه بزرگی در درون غار بوجود آمده و از این رو نفوذ به ژرفای غار تنها با قایق میسر است .
حدودا 2 کیلومتر از غار برای بازدید آماده شده که در حالت عادی و غیر شلوغ بین 1.5 تا 2 ساعت بازدید از غار زمان می برد. در ابتدای ورود به دالانی طولانی در سمت راست وارد می شوید و پس از پیچیدن در دالان به محل سوار شدن به قایق ها میرسید. قایق اول پایی است و الباقی پشت سر پلاستیکی و متصل به قایق اول که اگر بخواهید حتی می توانید در قایق اول بنشیند ولی باید انرژی خود را برای پا زدن و کشیدن بقیه یگذارید. بعد از گذر از دالان ها و طی مسافت حدودا 15 تا 20 دقیقه ای، در محلی از قایق باید پیاده شوید و در غار پیاده روی کنید و در قسمتی باید از 118 پله به سمت بالا و بعد حدودا 130 پله به سمت پایین ادامه مسیر دهید. در این قسمت و در طی مسیر قندیل های جالبی به شکل های سوزنی، گل کلم، چتری، مثل فالوده یا رشته دیدن خواهید کرد .
جلبک ها در غار تنها موجودات زنده هستند و موجود زنده دیگری مثل خفاش وجود ندارد، غار در تمام طول سال باز است .

روستای باغو

روستای باغو کیش - هرمزگان

ساکنان کیش در گذشته دور در سه منطقه روستایی واقع در بخش های جنوب غربی، شرق و شمال شرقی این جزیره زندگی می کردند و تنها روستای به جامانده از دوران کهن روستای باغو است که در جنوب غربی جزیره کیش واقع شده و بافت سنتی آن تا به امروزحفظ شده است. در حال حاضر این روستای کهن و تاریخی جز چند خانوار دامدار، سکنه دیگری ندارد. شغل اصلی اهالی روستای باغو دامداری است و در بین بومیان حاصلخیزی این منطقه زبانزد است. بخشی از دام زنده مورد نیاز ساکنان کیش از این روستا فراهم شده و به تازگی نیز اهالی روستا با تولید عسل و فروش آن به کیشوندان و گردشگران، زمینه رونق اقتصادی این روستا را بیش از پیش فراهم کرده اند. ساخت آبشخورهای ویژه آهوان در سالهای گذشته در این منطقه سبب حضور بیشتر گله آهوان در این آبادی شده و بر زیبایی های طبیعی آن می افزاید و با تبدیل شدن این روستا به منطقه ویژه گردشگری، مسافران جزیره کیش همزمان از زیبایی دریا و محیط های بکر روستاهای جنوب کشور نیز بهره مند خواهند شد. در محوطه ای از فضای ورودی روستا ، با برپای سیاه چادرهای سنتی ، زندگی بومیان و آداب و رسوم این منطقه درمعرض دید علاقمندان به تاریخ اقوام مختلف کشورمان قرار گرفته است و گردشگران با حضور دراین روستا با روش سنتی پخت غذاها ، شرایط خنک نگه داشتن آب در گرمای زیاد فصل تابستان، آداب و رسوم روستائیان باغو در پذیرایی از میهمانان و برگزاری مراسم سنتی و جشن ازدواج و پخت نان محلی آشنا می شوند. دراین منطقه بیشه انبوهی از انواع درختان بومی به چشم می‌خورد که در آن میان، مجموعه درختان کهنسال لور زیبایی چشمگیری دارد. به منظور گسترش امکانات تفریحی و توسعه فضای سبز در جزیره و بهره‌برداری از زیبایی‌های طبیعی روستای باغو که از خاکی مستعد برخوردار است «پارک دلیران» با وسعت 60 هکتار در این منطقه احداث شده است.

باغ و عمارت شاه گلی

باغ و عمارت شاه گلی تبريز - آذربايجان شرقي

پارک شاه گلی یا ائل گؤلی (ائل گلی) یکی از مهم ‌ترین گردشگاه ‌های شهر تبریز است که در جنوب شرق آن و در ۷ کیلومتری مرکز شهر واقع شده ‌است. شاه گولی به معنی “استخر شاه” ترجمه شده است. گول در زبان ترکی به معنی استخر می ‎باشد. احداث بنای اولیه این آبگیر را به زمان پادشاهان آق قویونلو و توسعه آن را به زمان صفویه نسبت می‎ دهند.
ائل گلی، شاه ‌گلی تبریز تا پیش از روی‌ کارآمدن صفویان، بزرگترین منبع ذخیره آب جهت آبیاری باغ‌ های مناطق شرقی تبریز تا دروازه تهران و تپلی‌ باغ بوده ‌است. در دوران حکومت صفویان، تمام شن و ماسه و نخاله‌ های موجود در محوطه داخلی دریاچه فعلی خالی شده و دیواره ‌ای سنگی به دور آن کشیده شد.
در دوران قاجار در پیرامون استخر ائل گلی خیابان ‌هایی جهت عبور و مرور احداث گردید و در جوار این معابر، درختان درخت تبریزی، بید مجنون و گل‌های اطلسی متعددی در چندین ردیف جهت تزئین گردشگاه و پاکی آب و هوا کاشته شد. ائل گلی در دوران پهلوی به شهرداری تبریز واگذار شد تا به یک گردشگاه عمومی تبدیل شود.
در مرکز استخر ائل گلی، عمارت کلاه ‌فرهنگی هشت ضلعی وجود دارد که امروزه به ‌صورت یک تالار پذیرایی مورد استفاده قرار می ‌گیرد و به کاخ ائل گلی مشهور است. این بنا پیشتر ساختمانی خشتی بود که در سال 1346 تخریب گشت و با همت شهرداری تبریز و استانداری، جای خود را به یک ساختمان مقاوم داد.
تپه نسبتاً بلندی در بخش جنوبی دریاچه ائل‌گلی قرار گرفته که جنگل‌کاری شده و آبشارهای مصنوعی متعددی از این تپه به سمت داخل دریاچه سرازیر می‌شود. همچنین از ضلع جنوبی دریاچه تا مرکز آن و محل کاخ ائل‌گلی، خیابانی کشیده شده که عمارت کلاه‌ فرنگی را به ‌صورت یک شبه‌جزیره درآورده ‌است.

دریاچه سد اکباتان

دریاچه سد اکباتان همدان - همدان

این‌ دریاچه‌ حدود 60 هکتاروسعت‌ دارد و حداکثر و حداقل‌ عمق‌ آن‌ به‌ ترتیب‌ 32 و 18 متر است‌ . آب ذخیره این سد که در بدو امر صددرصد نیاز آب مشروب شهر همدان را تأمین مى‌کرد، در حال حاضر قادر به تأمین بیش از 50 درصد آب مورد نیاز شهر نیست. پیرامون‌ سد را جنگل‌ کاری‌ کرده‌اند ودریاچه‌ آن‌ برای‌ عملیات‌ آموزشی‌، آزمایشی‌ و نظامی‌ نیز مورد استفاده‌ قرار می‌گیرد.
وجود برق‌، دسترسی‌ مناسب‌، طبیعت‌ زیبای‌ فضای‌ پیرامون‌ و فاصله‌ اندک‌ آن‌ با شهر همدان‌ این‌ دریاچه‌ را به‌ تفرجگاهی‌ مناسب‌ تبدیل‌ کرده ‌است‌ در مسیر و در حاشیه رودخانه و روستای سنگستان و تفریجان، باغات و مزارع کشاورزی قرار دارد.
وجود زمینه های مذکور، قابلیت ایجاد تعدادی از ورزشهای آبی مانند قایقرانی، و اسکی روی آب را فراهم آورده و تاسیساتی از قبیل یک باب مهمانسرا، رستوران، تعدادی اتاقک اقامت موقت با امکانات اولیه و یک باب چایخانه سنتی نیز در محل سد ایجاد شده است.

مجموعه گردشگری تپه عباس آباد همدان

مجموعه گردشگری تپه عباس آباد همدان همدان - همدان

تپه عباس آباد همدان در نزدیکی و مشرف به میدان قائم، میدان داریوش سابق، قرار دارد . این تپه به دلیل مشرف بودن به شهر همدان ، همواره از موقعیت ویژه ای برخوردار بوده است.
یکی از پارک‌های زیبا و دیدنی شهر، به ویژه مناسب برای میهمانان تابستانی همدان، گردشگاه استخر عباس‌آباد است که در بالای تپهٔ عباس‌آباد واقع شده‌است.
در گذشته هر گاه حاکمی تغییر می کرد، در بالای آن ساز و طبل و کوس نوبتی نواخته می شد و به همین جهت به تپه نقاره خانه نیز معروف بوده است .
دو جاده یکی از ابتدای چهار باغ ارم و دیگری از اوائل جاده گنجنامه، دسترسی به بالای تپه را امکان پذیر می نماید. با توجه به قابلیت های جغرافیایی، طبیعی و گردشگری این تپه، در سال های اخیر تاسیسات تفریحی، پذیرائی و اسکان موقت مناسبی احداث شده و به مجتمع تفریحی و سیاحتی تبدیل گردیده است. از جمله در بالای تپه استخری بزرگ و در وسط آن رستوران زیبائی احداث شده است. از بالای تپه از یک سو ، چشم انداز طبیعی دره سرسبز عباس آباد و از طرف دیگر ، نمائی از شهر همدان نمایان است. در ضلع جنوب شرقی این مجتمع ، آبشار مصنوعی زیبائی جریان دارد .
علاقمندان می توانند از طریق کوچه باغ های اطراف تپه پیاده به بالا بروند یا بوسیله بالابر از ضلع جنوبی چهار باغ ارم ، مسیر ۱۲۰۰ متری آن را تا بالای تپه و بالعکس، طی نمایند و شاهد فضای سبز باغات و دورنمای شهر همدان و آب و هوای مطبوع آنجا باشند.

آرامگاه مشتاق علیشاه (گنبد مشتاقیه)

آرامگاه مشتاق علیشاه (گنبد مشتاقیه) کرمان - کرمان

آرامگاه مشتاق علیشاه در شرق مسجد جامع کرمان قرار دارد که سه گنبد آن بر فراز قبر مشتاق علیشاه ، شیخ اسماعیل و کوثر علیشاه بنا شده اند . دوگنبد این بنا دارای کاشی کاری و یکی از گنبدها نیز آجری است که از همان زمان قاجاریه که آن را ساختند به همین شکل بوده است .
این مکان در ابتدا مزار« میرزا حسین خان» جد اعلای سادات معروف به میرحسینی بوده است اما شهرت آن بیشتر به خاطر دفن مشتاق علیشاه از صوفیان نامی قرن سیزدهم هجری قمری است که در سال 1206 ه.ق به دلیل عقایدش او را سنگسار نمودند .
مقبره مشتاق علیشاه در قسمت شمالی بنا واقع شده است که تزئینات داخلی آن بسیار جالب توجه است و رو به حیاطی ساخته شده که حوض زیبا و درختان پرشمار آن گویی برای آرامش آنها که در این مکان دفن شده اند در برابر آن همه هیاهوی پر سر و صدا‌ترین منطقه شهر کرمان به یادگار مانده اند.
در زیر این گنبد منبری نیز باقی مانده که در نوع خود بسیار جالب توجه و نفیس است. کاشی کاری‌های سقف دو گنبد مشتاقیه گویا در قرن اخیر ساخته شده اند اما کاشی کاری و تزئینات داخلی آن که از آثار ارزنده هنری نیز محسوب می‌شوند مربوط به همان دوره قاجاریه است .

آرامگاه شاه نعمت الله ولی

آرامگاه شاه نعمت الله ولی کرمان - کرمان

شاه نعمت‌الله ولی (نام کامل: سیدنورالدین‌شاه‌نعمت‌الله ولی ماهانی کرمانی) (730، 731 ــ 832، 834) ، شاعر عارف ایرانی بود.
وی از عرفای قرن هشتم و نهم هجری است که طریقتی جدید در تصوف را ایجاد کرد و پیروان سایر طریقت‌ها را نیز تحت تأثیر خود قرار داد. آرامگاه یا آستانهٔ شاه نعمت الله ولی در 30 کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمان در شهر ماهان واقع شده‌است.
شاه نعمت‌الله فرزند میر عبدالله ولی از جمله شعرای تصوف ایران و قطب دراویش نعمت اللهی است. وی معروف به سید نورالدین شاه نعمت الله ولی ماهانی کرمانی است و در طریقهٔ تصوف موسس سلسلهٔ مشهور نعمت‌اللهی است و در راه طریقت و سیر و سلوک مقامی بلند داشته‌است. شاه نعمت الله ولی دارای دیوانی است که متشمل بر قصاید و غزلیات و ترجیعات و مثنویات و قطعات و دوبیتی‌ها و رباعیات است.
مقبره شاه نعمت‌الله ولی در ماهان است که قریب هفت قرن قدمت دارد، سنگ بنای هسته مرکزی این مجموعه را احمدشاه بهمنی دکنی پادشاه دکن هندوستان گذاشت که با ارسال وجوهی به ایران بنای اصلی آستانه را پی ریخت و در کتیبه ورودی بقعه نیز با اشاره به این موضوع، سال احداث بنا 840 قمری ذکر شده است. br> شاه‌نعمت‌الله ولی، ادیب و شاعر بزرگ قرن هشتم هجری قمری است که در سال 834 پس از 103 سال عمر با عزت و افتخار در کرمان درگذشت و بنا به وصیت او در این مکان به خاک سپرده شد

دانشنامه
گردشگری پایدار _ Sustainable Tourism _ به این معناست که صنعت گردشگری در عین سوددهی اقتصادی و اجتماعی ، کمترین تاثیر مخرب را بر تاریخ و فرهنگ جامعه میزبان و همینطور محیط زیست داشته باشد و در حفظ و بهبود وضع آن تلاش کند .
رفتن به بالا
بستن
ورود به مهنوازورود به مهنواز
کد امنیتی :کد امنیتی
می خواهید ثبت نام کنید ؟
عضویت